Opinie

Jules en ik

Op Oudjaarsdag neemt Rotterdam afscheid van dichter Jules Deelder. Een selectie uit de reacties op zijn overlijden.

Stempels

Een klasgenoot ging naar Deelders theatershow en wilde een boek laten signeren. Had geen geld om een bundel te kopen en liep daarom snel de lokale bibliotheek binnen. Jatte een boek, legde het Jules Deelder voor die met lichte verbazing opkeek van het met bibliotheekplastic en stempels voorziene boek. Zette zijn handtekening en de opdracht: ‘Jij komt er wel’.

hoofd inkoop Libris via Facebook

Dagelijks brood

God is verschrompeld

Jules is dood

Krijg ongezien de tyfus

Met je dagelijkse brood

via nrc.nl

Zegels

Het moet in 1985 of ’86 zijn geweest dat ik ’s middags naar de Albert Heijn op de Binnenweg ging in Rotterdam. Ik parkeerde mijn fiets en zag hoe Jules Deelder uit zijn donkere Citroën DS stapte; onberispelijk gekleed in zijn zwarte krijtstreeppak. Bij de kassa heeft hij in zijn kar een pak Pampers liggen; vast voor zijn pasgeboren dochter Ari. Zonder hem aan te kijken vraagt het meisje bij de kassa: „Mijnheer wilt u koopzegels?” „O jee”, denk ik, „wie vraagt nou aan de nachtburgemeester of hij zegels wil”. Maar met zijn karakteristiek snerpende stem antwoordt hij onbewogen: „Ja!”

via nrc.nl

Wasmiddel

19 december 2019. Ik zit op kantoor te werken als ik het trieste nieuws krijg dat Jules Deelder is overleden. Naast mij aan het bureaublok zitten twee collega’s, de een van mijn leeftijd (veertiger), de ander een millennial. De oudere collega reageert empathisch. De millennial is stil. De oudere collega zegt tegen haar: „Je bent zeker even aan het googelen wie Deelder was.” De millennial: „Oh, ik zie het al, dat is die vent uit de wasmiddelreclame.”

via nrc.nl

Modder

Jules Deelder arriveert bij een festival in Berg en Dal, rond 1990, in een zwarte Citroën CX Pallas. Het terrein is een modderpoel. Deelder weigert uit te stappen. Doet hij het wel, dan worden zijn pak en lakschoenen vies. De tent zit vol en wacht gedwee. Na overleg van een kwartier met Deelder tillen we hem met een paar man uit de wagen naar het podium. Zelden iemand zo chagrijnig het podium op zien gaan.

regisseur, via Facebook

Wonder

Ik zit in de metro vanaf Zuid.

Deelder is dood.

Het wonder is de wereld uit

via nrc.nl

Klieriger

Vaak

niets

klieriger

onplezieriger

en verveelder

dan die

Rotjeknor

pur sang

ene Jules

ene Deelder

Einde-

lijk

issie

thuis

Hoekie

om

lijken-

huis

via nrc.nl