Brak de buurkat het pootje van Mama Mauw?

Wie Roald (34) versus Ertugrul (23)

Kwestie: kosten verhalen na vechten katten

Waar: rechtbank Amsterdam

De Zitting

Ze hebben er een wintersportvakantie voor afgezegd. Want ze moesten twee keer per dag met hun poes naar de dierenarts, om zijn gebroken pootje te laten behandelen. Dat kun je niet aan een oppas vragen, zegt Roald (34), eigenaar van Mama Mauw (die van het pootje) en Monster, beide 3,5 jaar oud.

Roald en zijn vriendin (hij met bakkebaarden en een spijkerbroek, zij halflang blond haar) denken te weten hoe het is gekomen. De kat van hun buren tuigt hun twee poezen af. Zes keer is één van de poezen gewond thuisgekomen, twee keer was Roald getuige van het gevecht en herkende hij buurkat Usak. De raskat was volgens hem beide keren de aanvallende partij, zegt hij tegen de kantonrechter in Amsterdam.

„Hoe weet u dat?”, vraagt rechter Barbara Brokkaar. Roald vertelt dat hij zag dat zijn poes „op haar rug op straat lag”. Ze was letterlijk de onderliggende partij. Maar over wie begon, zegt dat natuurlijk niets, merkt Brokkaar op. Zij vindt het ook „moeilijk voorstelbaar” dat een kat een pootje van een andere kat kan breken.

Volgens Roald en zijn vriendin heeft de dierenarts gezegd dat de poot is doorgebeten. Ze eisen nu via dat de buurman de 2.500 euro betaalt die zij hebben gespendeerd bij de dierenarts sinds Usak 3 jaar geleden bij het buurgezin kwam. Maar vooral willen ze hun huisdieren verder leed besparen.

De eigenaar van Usak is de 23-jarige Ertugrul, middelste zoon van het buurgezin. Strak in het pak, in een kindermaat, want hij is in groei achtergebleven. Eronder glimmende schoenen. Hij heeft Usak, het is een Turkse Van, cadeau gekregen van zijn vader.

Na de eerste klachten kwamen de buren een regeling overeen. Mama Mauw en Monster gingen overdag naar buiten, Usak ’s avonds en ’s nachts. Maar ook in ‘hun tijdvak’ zagen de buren Usak buiten, zeggen ze, en kwam het tot gevechten.

Ertugrul heeft al eens 300 euro betaald voor dierenartskosten die de buren hadden gemaakt. Maar tegen de rechter zegt hij nu opgewekt dat zijn kat „niet agressief” is. Er leven „heel veel katten” in hun buurt in Amsterdam-West, ook „met hetzelfde uiterlijk” als de zijne.

„Maar waarom hebt u dan geld betaald?”, vraagt de rechter.

„Ik voelde me onder druk gezet en ben erin meegegaan dat het mijn kat was die dit had gedaan, maar toen ze steeds meer geld wilden, dacht ik: waar stopt dit?”

Vanaf het moment dat de dagvaarding op de mat lag bij Ertugrul is het rustiger geworden, vertelt Roald. Ertugrul bevestigt dat hij zijn kat sinds drie maanden binnen houdt. Althans, in eigen huis én tuin. Die is cat proof gemaakt met een soort rolsysteem op de schutting. En via de voordeur is Usak al drie maanden niet ontsnapt. Het gaat nu dus best goed. Overigens zegt Ertugrul dat hij het zelf ook prettiger vindt dat Usak niet meer de tuin uit komt. „Hij kwam vaak vies thuis, onder de olievlekken en laatst zat hij” – hij kijkt er vies bij – „cake te eten”.

Omdat het sinds enkele maanden rustig is, stelt de rechter voor dat de partijen proberen samen een oplossing te bedenken. En ze hint alvast welke kant het op zal gaan als zij vonnis moet wijzen. Tegen Roald en zijn vriendin: „Ik heb ook een poes. Een eigenaar is verantwoordelijk voor schade die een huisdier veroorzaakt, maar ik zie een licht bewijsprobleem aan uw kant.”

Na overleg op de gang – advocaten lopen heen en weer tussen hun cliënten – worden ze het eens. Roald en zijn vriendin, die aanvankelijk eisten dat de buurman hun 2.500 euro moest bestalen, gaan hém de eerder betaalde 300 euro terugbetalen. Voorwaarde is dat hij de kat binnen blijft houden of direct een bericht stuurt als deze ontsnapt. Ondanks de financiële gevolgen is Roald tevreden over de rechtszaak. „Als het voor de poezen maar voorbij is.”

Na afloop schudden hij en Ertugrul elkaar hartelijk de hand. Roald zegt dat hij hoopt dat het goed blijft gaan en benadrukt dat hij blij is dat de hele situatie in ieder geval „nooit is afgereageerd op de katten”. Als hij het niet op zo’n vrolijke toon had gezegd, zou je er een dreigement in vermoeden.