De rolkoffer

Jaren 10-dingen We stoppen een rolkoffer vol typische jaren 10-dingen, die we maar beter achter kunnen laten in dit decennium.

Illustraties Martien ter Veen

Karamel-zeezout

Als iets dit decennium tot uitwassen in de supermarkt heeft geleid is het wel de ontdekking dat je alles door alles kunt doen. Gin-tonic in pepernoten, wasabi in kaas, matcha in Kitkat. Die mengmanie is waarschijnlijk begonnen met karamel-zeezout. Dat was een goed idee bij chocola. Maar in pindakaas? In soesjes? Vla? In shampoo en zeep zelfs? Kan dit stoppen?

Marie Kondo

Pak al je spullen een voor een op. Sparkt het joy, dan mag het van opruimgoeroe Marie Kondo blijven. Massaal rolden we onze T-shirts en onderbroeken op, bedankten we sokken voor hun bestaan. Wat een onzin. Is een blouse langer niet gedragen, dan kan hij weg. Je hebt geen zeven pollepels nodig en geen kapot speelgoed. Plan af en toe een opruimdag, zet de muziek hard en zorg voor vuilniszakken en goede koffie.

De deelfiets

Schitterende marketingvondst om een huurfiets die je in de openbare ruimte neerpleurt een ‘deelfiets’ te noemen. Maar heel veel beter zijn we niet geworden van de Chinese-troepfietsen die nog steeds in de bosjes te vinden zijn en binnensteden verstopten. Nederlanders hebben hun eigen fiets en de OV-fiets werkt prima. De fiets is duidelijk iets wat niet ook nog ge-uberificeerd hoeft te worden hier. Eigen fiets eerst.

Superfoods

Besjes, zaden, sapjes en grassen met vermeende wonderkrachten gingen door de aanbidding van vloggers door het dak; #superfood. Maar het lijkt erop dat het hoogtepunt van de hype voorbij is en we weer gewoon gezond mogen eten. Een lekker bord boerenkool dus in plaats van een groene shake met ‘kale’ (dat ís gewoon boerenkool hoor), hennep en chiazaad.

De digitale nomade

Het was de ultieme millennialdroom: met een laptopje op Bali aan het zwembad freelancen en influencen. Maar deze droom bleek te bestaan uit ongeveer alles waar een mens ongelukkig van wordt: 30 graden bleek een suboptimale werktemperatuur, in je eentje op Bali is stiekem geen bal aan, en toen kwam vliegschaamte daar nog eens bovenop om de millennial definitief wakker te schudden uit zijn digitale nomade-fantasie.

Zumba

De belofte was een opzwepend fitnessklasje op Latijns-Amerikaanse muziek waarbij je honderden calorieën per sessie zou verbranden. Op de posters en instructiefilmpjes: vrouwen met ritmegevoel in flitsende sportkleding en met ingevlochten haren, mannen die écht kunnen swingen. In de praktijk: een fitnesszaal met tl-verlichting en mensen in joggingbroeken bij wie salsa, merengue en samba niet in het bloed zit.

De fidget spinner

Knap: een plastic ronddraaiend tolletje aanprijzen alsof het goed zou zijn voor kinderen met ADHD en concentratieproblemen. Wereldwijd zijn er miljoenen exemplaren van verkocht en nu liggen ze – stuk waarschijnlijk – op de bodem van de zee of onder het stapelbed van je kinderen. Want de claim van de fidget spinner is nooit onderlegd en na een paar maanden waren kinderen erop uitgekeken.

De like

De like en zijn agressieve neefje de retweet hebben hun langste tijd gehad. Instagram verbergt sinds kort likes en ook bij Twitter en Facebook klinken zulke plannen. En terecht. Nooit eerder heeft één kleine digitale functie zo’n effect gehad op waar mensen zich massaal op gingen richten. Likes, hoe schattig ze ook begonnen, maakten van sociale media de alles opslokkende populariteitswedstrijd.

De fiets aan de muur

Hét symbool van de latte-drinkende millennial met een goedgetrimde baard en een knotje in het haar is een bakstenen muur met een racefiets eraan. Maar een racefiets is geen kunstwerk, en die uitstekende trappers zijn nog onhandig ook. Wat. Doet. Die. Fiets. Daar? Muren worden mooi van een tof behang, van zwevende planken vol romans en van lijsten met mooie foto’s.

Groentepizza

Biet in brood, linzen in pasta en spinazie in pizzabodems. Het hoort allemaal bij het trendje om producten groener te laten lijken dan ze zijn en consumenten te laten geloven dat ze goed bezig zijn als ze met een bloemkoolpizza op de bank liggen. Droom verder. Ook in een groentepizza zit vooral tarwebloem, vet en zout. Wie groente wil, moet groente eten.

Proteïnezuivel

Wie spierballen wil, wil eiwit. Wie geen koolhydraten wil, wil eiwit. Ouderen die sterk willen blijven: eiwit. Het zuivelschap groeit dicht met ‘protein’-producten. Zo’n toetje in een zwart bakje is ruim vijf keer zo duur, maar ook beter? In magere Franse kwark zit per 100 gram 1 grammetje minder eiwit dan in zo’n luxe kwarkje, en minder suiker. Negeer ‘protein’ op de voorkant, zoek naar ‘eiwit’ op de achterkant.

De lipfiller

Kijk naar de voorkant van het gezicht en je kunt je nog voorstellen wat de gedachte was. Jeugd. Schoonheden als Angelina , Beyoncé, Rihanna. Bekijk opgevulde lippen van opzij en je ziet een vervormd gezicht, op het eenderige af. Bij sterk opgevulde lippen met gloss dringen zich bovendien pornobeelden op. Hoog tijd om naast #bodypositivity ook #facepositivity in te voeren. Veel vrouwen hebben dunne lippen. Accepteer het.

Burgeroorlog

Halverwege de nulties kwamen de eerste hamburgerrestaurants in het hogere segment op. Luxer dan Burger King en McDonald’s en vooral lekkerder. Dat was winst, totdat er naast zo’n hamburgerzaak nog eentje kwam en nog één en nog één en er stadshartinfarcten ontstonden door wat in bijvoorbeeld Tilburg al een burgeroorlog wordt genoemd. Nu weten we het wel jongens, met die burgers, verzin eens wat anders.

Het tiny house

Nog zo’n sterk staaltje branding dat van een drol een gebakje probeerde te maken: het tiny house. In de markt gezet als nieuwe lifestyle-trend voor duurzame hipsters maar eigenlijk gewoon een teken hoe kapot de woningmarkt is. Wonen in een container of in een blokhut van 3 bij 3: vroeger noemden we dat gewoon armoe. Hopelijk in de twenties ook weer.

Foodtrucks

Een loempiakraam heette ooit een loempiakraam. Maar koop een Citroën HY, zet er streetfood op, rij naar het dichtstbijzijnde ‘foodfestival’ en je kunt ineens 6 euro voor je ‘fried spring rolls’ vragen. Het was even leuk, die vreetbusjes. Tot het er te veel waren. Maar als we ze verbieden en ze rijden naar Den Haag, krijgen we langere files dan wanneer de boeren boos zijn. Dus rustig wachten tot ze er uit zichzelf mee ophouden.

Millennial Pink

Je gaat iets openen waarin je coffee, matcha-drankjes en poké-bowls verkoopt. Dan denk je : ik open een Instagram-account en verf een muur millennial-pink – de zachte tint roze met hints van zalm en abrikoos waar twintigers en dertigers van nu zo dol op zijn. Loopt vanzelf. Nog net, misschien, maar zoals schrootjesmuren voor altijd verbonden zijn met de jaren zeventig, zo is millennialpink een symbool voor de late jaren tien.

De winterbarbecue

Ooit haalde je de barbecue een paar keer per jaar uit de schuur. Nu is barbecuen een wekelijks, soms dagelijks ritueel, met de buitenkeuken als altaar en de grillmaster als hogepriester. Tuurlijk, je kunt ook groente op de barbecue doen, maar in de praktijk is deze hobby toch behoorlijk vleesverslindend. En met de komst van de winterbarbecue komt er helemaal geen eind meer aan. Vleesschaamte was nergens zo ver weg.

Quinoa

De Verenigde Naties riepen 2013 uit tot het jaar van de quinoa. Dat hadden ze misschien beter niet kunnen doen. Ineens wilde de hele wereld quinoa eten. Goed voor de boeren in Peru in Ecuador die de prijzen zagen stijgen, niet zo goed voor de lokale bevolking die het niet meer kon betalen. Duur is het hier trouwens ook. En waarom moet het per se quinoa zijn? Tarwe, gerst en spelt doen het net zo goed.

De barbershop

Nostalgie is natuurlijk van alle tijden en nu en dan best begrijpelijk, maar kom, is het leven anno nu zo onverdraaglijk dat je bij de kapper (een barber is een natuurlijk gewoon een herenkapper) moet doen alsof je in het Engeland of Amerika van de jaren twintig bent? De met retroletters opgeleukte barbershop is uitgegroeid tot een van de platste hipsterclichés die er zijn. Die baard mag er onderhand ook best af, trouwens.

Maaltijdvervangende drankjes

Je krijgt alle voedingsstoffen die je nodig hebt en je wordt nooit meer opgehouden door zoiets tijdrovends als boodschappen doen en koken. Soylent en andere maaltijdvervangende dranken zijn een uitkomst voor de lifehackers die hun leven en lichaam tot achter de komma onder controle hebben. Wat het op lange termijn voor je lichaam doet, weet niemand. Wat het voor je leven doet wel. Er is geen bal meer aan.

De rolkoffer

Wie zonder rollende koffer op vakantie gaat, zal moeten lijden. Niet aantrekkelijk. Maar toch. Nog afgezien van het irritante geluid dat een constante is geworden in de grote steden: zonder rolkoffer is de drempel naar een vervuilende vliegvakantie of stedentrip net iets hoger. En hoe leuk is het goed beschouwd nog om je bij de sjokkende meutes te voegen?