Recensie

Recensie Theater

Het kerstcircus blijkt niet de piste voor sterke clownsnummers

Kerstcircussen Traditiegetrouw zijn er rond de jaarwisseling volop circussen in het land te zien: van prestigieus circustheater tot houtjetouwtje circus. NRC ging kijken in Utrecht en Amsterdam.

Luchtacrobate Anastasia Makeeva in het Wereldkerstcircus in Carré
Luchtacrobate Anastasia Makeeva in het Wereldkerstcircus in Carré Foto Stardust

De vijfendertigste editie van het Wereldkerstcircus in Carré moet het vooral hebben van de acrobatiek. Het Argentijnse duo Laos brengt een prachtige, amoureuze pas de deux op het snijvlak van acrobatiek en verstild danstheater. Ook afscheidnemend luchtacrobate Anastasia Makeeva vergeet je niet snel: haar spannend opgebouwde act is (letterlijk en figuurlijk) een hoogtepunt van de avond.

Carré kiest deze jubileumeditie weer voor internationaal hoogstaand circustheater – en programmeert volop prijswinnaars uit het roemrijke circusfestival in Monte Carlo. Meest origineel is de act van het Groot Chinees Staatscircus, dat met 24 artiesten is uitgenodigd voor het grootste Hoedenjongleernummer ter wereld: een aanstekelijk vrolijke, theatrale act op de muziek van Michael Jacksons ‘Smooth Criminal’.

Het grootste hoedjesnummer ter wereld met 20 acrobaten van het Groot Chinees Staatcircus in Carré. Foto Stardust

Maar in het programma van ruim drie uur staan ook tegenvallende acts. Het Wereldkerstcircus blijkt ook dit jaar weer niet de piste voor sterke clownsnummers. Het Amerikaanse duo Steve & Ryan brengt een ongeïnspireerde ode aan de slapstick, waarbij ze alle Buster Keaton-clichés afdraaien maar het materiaal niets eigentijds weten te geven. En de uitgerekte goochelaarssatire van Steve Eleky is tenenkrommend.

De paarden, traditiegetrouw volop vertegenwoordigd in Carré, maken ditmaal pas ver in de tweede helft hun opwachting, in een aantal relatief weinig verheffende nummers.

Spreekstalmeester Fred Butter mag voor het tweede jaar de acts aan elkaar praten, maar daarmee is ook alles gezegd. Als een wandelend programmaboekje crediteert hij plichtmatig de artiesten, zonder iets van sfeermakerij of interactie met het publiek. Zijn presentatie is stijfjes en serieus, waardoor het prestigieuze kerstcircus op momenten onnodig pretentieus aanvoelt.

Clown Edy uit Zuid-Amerika in Wintercircus Utrecht Foto Wintercircus Utrecht

Utrecht

Wie bij circus eerder denkt aan de geur van zaagsel, vochtig tentdoek en popcorn zit beter bij het Wintercircus Utrecht. Met zijn vele humoristische nummers, richt dit circus richt zich meer op gezinnen met jonge kinderen. De echte circustent en het houtjetouwtje-gehalte dragen zeker bij aan de authentieke sfeer. Het is een tweeënhalf uur durend programma zonder uitschieters, en dat is (met net als Carré prijzen van al snel meer dan 40 euro) toch onbevredigend.

Lees ook het slot van de korte serie: Grunberg as circusartiest

Vooral de meer sobere nummers hebben baat bij deze intieme setting: de Kenya Boys maken met hun hoge energie en zichtbaar plezier hun acrobatiekact tot een van de oorspronkelijkste nummers. Ook het (deels ongezekerde) koorddansnummer van Troupe Danger is in de piepende en krakende tent extra adembenemend. De overgangen tussen de acts zijn vaak behoorlijk uitgesponnen; ook al doen clown Edy en spreekstalmeester Milko Steijvers (van voormalig Circus Renz) tevergeefs hun best om de aandacht op die momenten van de piste af te leiden.

De acrobaten van Troupe Danger op de hoge draad, ruim tien meter boven de piste van Wintercircus Utrecht Foto Michael Cook/ Wintercircus Utrecht

Voor beide circusvoorstellingen geldt: veel herkenning, weinig vernieuwing. Stond er vorig jaar nog een vrouwelijke clown op de piste in Carré (voor het eerst!), dit jaar mogen de vrouwen toch vooral weer opdraven voor acrobatiek en ondersteunend showballet. Kom op, programmeurs, laat volgend jaar eens zien dat het ook anders kan!

Zes amazones met paardenacrobatiek in de piste van Carré. Foto Stardust