Wat kan ik leren van de buitenlandse opvoeding?

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen.

Illustratie Martien ter Veen

Vader: „Ik word in januari vader van ons eerste kind en ben veel aan het lezen over opvoeding. Is er in de ons omringende landen een succesvol opvoedprincipe dat we hier in Nederland over het hoofd zien? Welke effectieve opvoedtechniek zouden we moeten importeren? Ik denk dan met name aan de Scandinavische landen.”

Naam is bij de redactie bekend. Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Blijven polderen

Bas Levering: „Vanuit het buitenland zijn ons allerlei alternatieven voor een kinderen-mogen-alles-opvoeding voorgehouden. Zonder uitzondering predikten ze een rehabilitatie van een autoritaire aanpak inclusief de harde hand. Dat gold voor de Chinees-Amerikaanse Amy Chua met haar boek Strijdlied van de tijgermoeder in 2011 en voor de Frans-Amerikaanse Pamela Druckerman met Waarom Franse kinderen niet met eten gooien. Dat gold ook voor de reclame voor Surinaamse opvoeding van cabaretier Roué Verveer in zijn boek Waarom? Daarom! Daarin klonk vooral ook kritiek op de Nederlandse polderopvoeding door, waarin van jongs af aan met de wensen van kinderen rekening gehouden wordt en zodra het kan met kinderen wordt overlegd.

„Opvoeding is geen technische aangelegenheid, maar er is geen twijfel over dat de zogeheten autoritatieve opvoedingsstijl, een combinatie van welwillend begrip en grenzen stellen, die in Nederland al sinds de Verlichting is opgekomen, in onze non-hiërarchische en coöperatieve cultuur het meest passend en het meest effectief is. Berichten over de superioriteit van de Nederlandse aanpak zijn inmiddels wijd verbreid. Zo publiceerden de in ons land woonachtige expats Rina Mae Acosta en Michele Hutchison in 2017 The Happiest Kids in the World. Bringing up Children the Dutch Way waarin de finesses van de Nederlandse aanpak breed worden uitgemeten. De vraag dringt zich echter op of deze auteurs niet een opvoeding vieren die hier aan het verdwijnen is. Door de import van het accent op niets ontziende competitie staat de op samenwerking gerichte aanpak onder druk.”

Ken jezelf

Stijn Sieckelinck: „Als aanstaande vader wil je graag zoveel mogelijk weten over de opvoeding, misschien ook omdat je bang bent tekort te schieten. Veel mannen hopen zo de afstand met de baby in de buik van de moeder te kunnen verkleinen. Maar in plaats van extern te zoeken naar een onbekend opvoedprincipe dat geïmporteerd kan worden, is het goed om jezelf heel goed te kennen, en je relatie.

„Het allerbelangrijkste is dat de band tussen jou en het kind en tussen jou en je partner goed blijft. Die band kan makkelijk onder druk komen te staan. Denk aan chronisch slaaptekort. Of als een kind de tanden weigert te poetsen als jij naar je werk moet. Daar kan geen boek je op voorbereiden, alleen zelfkennis en relativeringsvermogen. Dan is het niet zo fijn om ontevredenheid en frustratie uit te stralen. Dus waar liggen jouw grenzen, wat vind jij belangrijk, wat verwacht je van het ouderschap en het gezinsleven? Ben je eventueel bereid om je gedroomde carrière aan te passen? Wat lijkt je leuk samen te doen? En hoe zijn jullie als partners? Hoe gaan jullie straks de taken verdelen om rust te creëren in het huishouden? Een goede voorbereiding begint daar.

„Een van de meest succesvolle opvoedprincipes is matiging in verwachtingen. Tevreden kunnen zijn met suboptimale omstandigheden is echt heel belangrijk. Dat de opvoeding niet perfect moet, maar ‘goed genoeg’ mag zijn, is zeker ook in Scandinavië bekend. Het is goed om informatie te zoeken, maar de wijsheid over wat goed is voor jóúw kind ligt vaak in jezelf, daar mag je op gaan vertrouwen.”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.