Opinie

Uit huis gezet

Mirjam de Winter

Esther viert dit jaar kerst bij haar moeder, bij wie ze met haar drie kleine kinderen is ingetrokken nadat ze in september op last van burgemeester Aboutaleb haar huis werd uitgezet. Nu staat ze op „de zwarte lijst” en mag ze vijf jaar lang in de hele regio Rotterdam geen woning meer huren in de sociale sector. Het wordt een sobere kerst, want Esther heeft een uitkering en is deels afgekeurd vanwege ernstige rugklachten. Haar kinderen vragen niet meer waarom ze niet naar huis kunnen. Ze heeft ze indertijd verteld dat ze bij oma moeten logeren vanwege wateroverlast. Esther heeft Aboutaleb gesmeekt om zijn besluit terug te draaien, maar kreeg nooit antwoord op haar brieven. „Die man heeft twee gezichten”, zegt ze. „Welk mens zet nou drie kinderen op straat?” God zal hem straffen, weet ze, want Esther is een gelovig mens.

Burgemeester Aboutaleb verdubbelt de ‘drugssluitingen’, ombudsman maant hem tot voorzichtigheid

Esther is een van die Rotterdammers over wie ombudsman Annemieke Zwaneveld vorige week in deze bijlage haar zorgen uitte. Rotterdammers die volgens Zwaneveld de dupe zijn van een zogeheten burgemeesterssluiting in het kader van de Opiumwet. In twee jaar tijd is het aantal woningen dat door de burgemeester is gesloten in verband met drugs bijna verdubbeld. Zwaneveld maakt zich zorgen over de gezinnen achter deze uithuiszettingen, want soms zijn er ook kinderen bij betrokken, zoals in het geval van Esther. Zij had haar ex (vader van haar drie kinderen) tijdelijk in huis genomen, omdat hij met spoed onderdak zocht. Tijdens het verjaardagfeest van haar dochter – de kinderen lagen gelukkig al te slapen – viel de politie binnen en namen haar ex mee. Hij bleek iemand bedreigd te hebben met een (nep-)pistool, hoorde ze later. De politie doorzocht het huis en vond behalve het nepwapen ook drugs en een drukpers voor xtc-pillen. De woning werd op last van de burgemeester gesloten en Esther en haar kinderen moesten het huis uit. Woningbouwcorporatie Havensteder ontbond vervolgens het huurcontract en kondigde een huurverbod van vijf jaar af. Tot 2024 kan ze in de hele regio Rotterdam bij geen enkele woningbouwvereniging een huis huren.

Maar waar moeten we dan naartoe?” vraagt Esther zich af. „En waarom moeten ik en mijn kinderen hiervoor boeten?” Esther wist niet wat haar ex in haar huis had verstopt. Ze is nooit met justitie in aanraking geweest, wordt in deze zaak ook niet als (mede-)verdachte gezien, heeft nooit drugs gebruikt, nooit gerookt, nooit gedronken. Wel wist ze dat haar ex in het verleden „foute dingen” had gedaan, maar dat was vroeger. Achteraf bezien had ze haar ex beter niet binnen kunnen laten, maar ze wilde hem als vader van haar kinderen niet in de kou laten staan. Ook haar voormalige buren begrijpen niet waarom Esther weg moest, want van overlast was geen sprake, geeft ook Havensteder toe.

Esther stapte naar de rechter, maar verloor de zaak. Nu wil ze zich niet langer slachtoffer voelen en richt zich weer op haar toekomst en die van haar kinderen. Ze volgt een opleiding tot rij-instructeur en wil volgend jaar met een aangepaste stoel rijlessen gaan geven. In de hoop dat ze genoeg geld gaat verdienen om in Rotterdam een particuliere huurwoning te kunnen betalen. En haar ex? Na een korte celstraf kwam die weer op straat te staan en is hij nu – met een urgentieverklaring! – op zoek naar een huurwoning. Esther moet erom lachen, zo absurd vindt ze het.

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.