Reportage

‘Dit gaat verder dan participatie’

Kerstdiner Vorig jaar maakten professionele koks het kerstdiner voor NRC Rotterdam, nu vroegen we vijf vrijwilligers, die wekelijks voor de buurt koken, hun gerechten voor de feestdagen te maken.

Foto Robin Utrecht
Foto Robin Utrecht

In de hal van Huis van de Wijk ‘De Kip’ – aan de Kipstraat, vandaar – hangen halverwege deze vrijdagochtend lekkere geuren. In de grote keuken, rechts van de entree, zijn vijf vrouwen in de weer voor de lunch die ze voor ons koken – feestelijke gerechten die net als de vrouwen van her en der komen. Her en der hier te verstaan als: Nederland, Marokko, China, Suriname, Indonesië. Dat verklaart die heerlijke luchtjes.

‘De Kip’ is een van de vestigingen van WMO Radar, een stichting die in opdracht van de gemeente Rotterdam „aanjager van de nieuwe samenleving” is. Vanuit de Huizen in de Wijk – er zijn er in de hele stad – wordt gebouwd „aan een samenleving waarin mensen vanuit zelfvertrouwen keuzes maken en klaarstaan voor elkaar.”

Dat klinkt idealistisch, maar in het Huis van de Wijk wordt de in welzijnsjargon gegoten doelstelling daadwerkelijk in praktijk gebracht. Vrijwilligers praten, wandelen en sporten met mensen uit de buurt en helpen hen met huiswerk en geldzaken.

In de keuken wordt gehakt, geklopt en gesneden. Het is even samenzweerderig stil als Ingrid Mack-Nack ons een theelepeltje met een ietsiepietsie zelfgemaakte sambal geeft. Wat volgt is een rondborstige lach als we na een voorzichtig likje proberen om iets te zeggen, maar onze stem het niet doet.

Uit alle ingrediënten zien we langzamerhand de gerechten ontstaan. Glazen bekers Haagse bluf staan onder het vermaan: „Stilte”, er wordt in de belendende zaal wel eens vergaderd.

Meneer Van der Wal volgde in ‘De Kip’ een cursus valpreventie, en is daarna, met zijn 86 jaar, blijven hangen als vrijwilliger. Hij wijst op de mensen met wie hij bij de koffie staat. „Wij zijn de Doorlopers”, zegt hij. „We gaan een paar keer in de week wandelen, soms met drie, maar we zijn ook wel eens met ons achten. Dat geeft structuur als je alleen bent.”

Chia Faria is vrijwilligersmakelaar, zij brengt vraag en aanbod bij elkaar. Zelf is ze geboren in Kaap-Verdië en opgegroeid in Portugal. Ze vertelt over het diner voor 55-plussers elke dinsdag, en over de doordeweekse lunches die (net als het diner) 5 euro kosten: voor, hoofd en na. Op woensdag is het ‘groenten zonder grenzen’, een gratis maaltijd van groenten en fruit dat anders zou worden weggegooid. „Onze vrijwilligers koken met liefde. Dit gaat verder dan participatie.”

Ook met liefde is intussen de grote tafel in de hal gedekt. De gerechten zijn uitgeserveerd voor de kooksters, vrijwilligers van het Huis van de Wijk en personeelsleden van Radar, onder wie directeur Han Paulides. Leuke baan! „Dit is de eerste keer dat ze mij vragen”, zegt hij. Meteen erachteraan: „Nee, hoor.”

Iedereen laat zich het eten smaken. Dit is de stad, dit is de wereld.