Recensie

Recensie Muziek

Handen omhoog voor de doodnormale mensen bij Mahalia

Pop Op het podium is de 21-jarige Mahalia volledig in controle. Muzikaal is het soms iets te comfortabel, maar ze was in Utrecht om zonder sterallures te genieten met haar publiek.

Mahalia tijdens haar optreden in TivoliVredenburg. Foto Dorien Hein
Mahalia tijdens haar optreden in TivoliVredenburg.

Foto Dorien Hein

Haar stem, de praatjes, haar danspassen, de interactie met het publiek; het is ongekend hoe zeer Mahalia in controle is op het grote podium. De 21-jarige Britse staat dan ook al sinds haar jonge tienerjaren in de spotlights, en met haar recente album Love and Compromise heeft ze zich stevig in de voorhoede van de drukbezette Britse soulpop geplaatst. In Utrecht kwam ze daarvan genieten, want Mahalia houdt van haar publiek en het publiek van haar.

Het album kent veel catchy nummers en weinig scherpe randjes. Net als dat een probleem lijkt te worden, kleunt ‘Simmer’ erin, dat, ook in de uitvoering van haar viermansband, een stevige vloervuller is. Mahalia’s stem heeft datzelfde achteloze als haar hele voorkomen, maar zo simpel als het lijkt, zo gelaagd kan die zijn. Maar ze toont het wat weinig. Muzikaal is het warme bad soms al te comfortabel, ook de band zal niet snel de aandacht eisen op de liedjes over zelfliefde, ex-vriendjes en empowerment. Dat gemak schuurt vooral wanneer ze de albumopname laat meelopen, niet alleen van gastvocalisten maar een enkele keer ook van haar eigen zang. Dat verdient een creatievere oplossing.

Mahalia heeft geen sterallures, getuige ook ‘Regular People’, waar de volle zaal de handen omhoog steekt voor alle doodnormale mensen. Ze staat bekend om haar lange en vermakelijke praatjes tussendoor die sterk bijdragen aan de saamhorigheid onder het publiek, dat voornamelijk uit jonge vrouwen bestaat. Dat ze van een generatie vrouwen is die geen shit meer tolereert, die eigenlijk zelfs alweer voorbij de roep om gelijkheid is, wordt duidelijk als ze het publiek ter afsluiting vier adviezen meegeeft. Haar stelligste toespraak betreft de mannen, en de boodschap is niet dat ze liever moeten zijn voor hun vrouwen – dat heeft ze in haar songs al meer dan duidelijk gemaakt – maar dat ze wat liever voor zichzelf moeten zijn. Ze is oprecht bezorgd om al die kerels die steeds maar in de knoop komen met hun emoties. Een betere afsluiter dan de massaal meegezongen afrekenhit ‘I Wish I Missed My Ex’ is er niet.