Brieven

Brieven 18/12/2019

Britse verkiezingen (2)

Vertekende kaart

Een kaart kan snel inzicht bieden, maar de kaart met de uitslag van de Britse verkiezingen in de papieren editie van NRC Handelsblad (13/12) heeft een groot manco: de kaart toont weliswaar alle kiesdistricten, maar houdt geen rekening met de vertekening van de zetelverdeling die ontstaat als er geen compensatie plaatsvindt voor de ongelijke oppervlakten van elk district. Om inzicht te krijgen in de zetelverhouding in het Lagerhuis én de geografische zetelverdeling, heb je een kaart nodig waarop elk district even groot is (omdat ze elk één zetel opleveren) én ongeveer op de juiste plek ligt. Daarmee krijg je een iets vertekend VK, maar je kunt wel zien hoe de zetels in drukbevolkte regio’s zoals die van Londen zijn verdeeld, en hoe de monsterzege van de nationalistische SNP in Schotland weliswaar relevant is voor de toekomst van Schotland, maar in de Britse unie niet zo zwaar weegt als je enkel op basis van de grote landoppervlakte van Schotland zou kunnen concluderen. The Guardian deed dit wel correct. [Op het liveblog van NRC is op 13/12 deze kaart wel gepubliceerd, red.]

Britse verkiezingen (3)

Netto betalers

Aardig bedacht: Fokke & Sukke hebben gewonnen. „En die Schotten...” „...gaan die muur zelf betalen.” (14/12), maar er is al een muur, neergezet door de vooruitziende keizer Hadrianus in 122 na Christus. De muur ís dus al betaald – door Italië, Spanje, Griekenland, de netto-betalers aan het Romeinse Rijk.

Ontkoppeling

Waar is de disclaimer?

Bij het artikel ‘Meer, meer, meer’ is beter voor het milieu (14/12) staat in vet: „In het verleden bleken we in staat om grondstoffen overbodig te maken voordat ze opraakten.” Ik mis daarbij de disclaimer „resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst”.

Eerste klas

Opklimmende lezers

Grappig om het artikel Reis met de trein en je ziet premium- en budgetmensen (14/12) te lezen in NRC, de krant voor premiummensen bij uitstek. Want wie voelt zich niet weggekeken bij een krant die, zonder het zelf door te hebben, taal en begrippen gebruikt die voor lang niet iedereen vanzelfsprekend zijn. Nu begrijp ik wel dat elke krant zijn eigen doelgroep heeft, maar iets vaker een toelichting bij moeilijke woorden of buitenlandse termen, of kiezen voor een woord dat misschien minder deftig maar wel gangbaar is, zou een grotere groep lezers het gevoel geven dat NRC ook voor hen is geschreven.

Een greep uit die laatste weekendkrant: neurasthenie, priapisme, etiketteringsdrift, condition humaine, zelfoptimalisatie, relict en manspreading kunnen een toelichting gebruiken of hebben begrijpelijkere alternatieven. Of hoopt de krant stiekem haar opklimmende lezers op deze manier een beetje op te voeden?

Armoede

Is succes wel maakbaar?

Het interview met Anouk Drayer, ‘Ik dacht: dit leven in armoede past helemaal niet bij mij’ (16/12) wekte aanvankelijk sympathie en bewondering bij me op. Knap hoe iemand na een slechte start (vader weggelopen, armoede en ook nog eens tienermoeder) met hard werken toch iets van het leven weet te maken. Iets? Heel veel zelfs, zowel wat betreft persoonlijke ontwikkeling en carrière als materieel. Ze heeft het nu goed en ze heeft

dat helemaal op eigen kracht bereikt, al zal ze toch ook wel wat geluk hebben gehad en de juiste mensen op het goede moment tegen het lijf zijn gelopen. Ik gun het haar van harte.

Toch, tegen het eind van het verhaal begon ik wat anders tegen Drayer aan te kijken. Haar opvattingen dat „succes voor iedereen haalbaar is” en dat „iedereen kan bereiken wat hij wil, als je daar maar moeite voor doet” zijn typisch de observaties van iemand die het wél heeft gered. Dat ze zich nu niet geroepen voelt haar moeder financieel te ondersteunen en trots vertelt hoe ze haar vader de ogen uitstak met „mijn nieuwe Tesla”, zijn tekenen van armoede. Een ander soort armoede dan die ze achter zich heeft gelaten.