In de schaduw van het Haagse scorebord

Zap EenVandaag koos de politieke prestatie van het jaar. Met de overbekende fractiebaasjes maar ook, eventjes, met de werkers in de schaduw van het Haagse scorebord.

Renske Leijten en Pieter Omtzigt met de prijs voor de beste politieke prestatie in 'EenVandaag'.
Renske Leijten en Pieter Omtzigt met de prijs voor de beste politieke prestatie in 'EenVandaag'. Foto AvroTros

Ze hebben geluisterd! Een jaar geleden schreef ik over de uitzending waarin EenVandaag de ‘Politicus van het jaar’ bekroonde: „Al met al best een aardige basis voor een politiek jaaroverzicht – nu alleen nog die bespottelijke verkiezing afschaffen.” En wat bleek maandagavond? AvroTros had de verkiezing daadwerkelijk afgeschaft en vervangen door een prijs voor ‘de politieke prestatie van het jaar’.

Even voelde ik de verleiding om te stoppen op het hoogtepunt, maar ik besloot toch maar even te kijken naar de vervangende verkiezing. Dat duurde dan weer langer dan verwacht door de persconferentie over de plotselinge arrestatie van Ridouan Taghi in Dubai, die overigens niet veel meer informatie opleverde dan dat de politie in Dubai daar een belangrijke rol in had gespeeld. Check.

Pesterig

Aldus een tiental minuten vertraagd ging het programma dan toch van start. Maar wie waren dat daar ineens in beeld? Lodewijk Asscher en Thierry Baudet! Later zouden Rob Jetten, Klaas Dijkhoff en Wopke Hoekstra ook nog komen.

Baudet bleek voor de prijs genomineerd te zijn wegens zijn winst bij de verkiezingen voor de Provinciale Staten. „Samen met Henk Otten”, voegde EenVandaag daar wat pesterig aan toe. Bovendien werd Asscher wél en Baudet niet gevraagd om een reactie op de Taghi-arrestatie.

Toen de redactie ook nog een boreaalsceptische FvD-stemmer uitgenodigd bleek te hebben, was het mondhoektrekken van Baudet overgegaan in acute woede. Hij begon een tirade over framing en de partijdigheid van de publieke omroep, tot presentator Pieter Jan Hagens er genoeg van kreeg. Hij vond dat Baudet niet moest klagen en vroeg hem en passant of hij ooit weleens een fout toegaf. De politicus had daar zeer veel voorbeelden van, maar kon er geen enkele noemen.

Zeilboot

Klaas Dijkhoff bleek kort daarna tien centimeter gekrompen en dat kwam niet door het charisma van de naast hem zittende Rob Jetten. Prestaties, iemand? Tot de kanshebbers op het plexiglazen trofeetje behoorden het sluiten van het pensioenakkoord, de stopzetting van de gasboringen en het aanzwengelen van de toeslagenaffaire bij de Belastingdienst. Prima prestaties, die er de aandacht op vestigen dat in de schaduw van het Haagse scorebord ook mensen zich wijden aan het landsbestuur en aan de controle van dat bestuur.

Juist daarom was de parade van fractieleiders aan tafel zo’n merkwaardige keuze. Al had geen van de politici het makkelijk door de strijdbare Hagens, die fris is teruggekeerd van een jaar sabbatical op een zeilboot. Hij sprak Wopke Hoekstra aan op de ellende waarin de Belastingdienst honderden gezinnen heeft gestort. Het bracht Hoekstra, een permanent publiciteitsbureau voor Wopke Hoekstra, tot de uitspraak: „Ik voel me medeverantwoordelijk voor wat er op het ministerie van Financiën gebeurt.” Een minister die zijn wettelijke verantwoordelijkheid presenteert als een gunst.

Degenen die niet alleen verantwoordelijkheid hadden gevoeld, maar ook genomen waren de Kamerleden Pieter Omtzigt en Renske Leijten. Zij kregen de prijs toegekend, dankzij 25.000 leden van het ‘EenVandaag Opiniepanel’ die vorige week mochten stemmen. De winnaars noemden ook de inspanningen van Trouw en RTL Nieuws – politici waren niet de enigen die de misstanden aan de kaak stelden. Voor een uitgebreid gesprek over de ‘politieke prestatie van het jaar’ was geen tijd meer.

Zo reikte EenVandaag tot halverwege een geslaagd programma. Nu alleen nog de tijd nemen voor degenen die de ‘prestaties’ daadwerkelijk leveren en de fractiebaasjes een avondje vrij gunnen. Dat valt echt niemand op.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.