Recensie

Recensie Film

‘Deerskin’: charmante nonsens

Komedie ‘Deerskin’ is een innemend curiosum uit Frankrijk over een man die verliefd is op zijn jasje.

Jean Dujardin en Adèle Haenel maken een film, in ‘Deerskin’.
Jean Dujardin en Adèle Haenel maken een film, in ‘Deerskin’.

Deerskin (‘Le Daim’) van de Franse filmmaker Quentin Dupieux is een klein curiosum, maar wel met twee grote Franse sterren. Jean Dujardin speelt Georges, een man die onlangs door zijn vrouw op straat is gezet (‘Jij bestaat niet meer’.) Hij rijdt naar een goedkoop hotel in de provincie. Daar ontmoet hij barvrouw Denise (Adèle Haenel).

Samen besluiten ze een film te maken met een oude analoge camera over de grote obsessie van Georges: zijn te krappe jasje van echt hertenleer. Georges is zo dol op zijn jasje, dat hij er hele gesprekken meevoert. Later weet hij ook nog een broek en een cowboyhoed van hertenleer te bemachtigen. Dat is geen goed nieuws, want hoe meer hertenleer hij op zijn lichaam draagt, hoe gekker hij wordt. De wiek van een oude ventilator blijkt in zijn handen een geducht wapen te zijn.

Lees ook een profiel van hoofdrolspeler Jean Dujardin: De kluns die alles mee heeft

Van hetzelfde idee zou je ook een filmpje van een minuut of zes kunnen maken, maar Dupieux – als muzikant actief als Mr Oizo – neemt zijn gemak en weet er een hele speelfilm van 81 minuten uit te peuren. Dat maakt zijn film zo ontspannen, innemend en bij vlagen zelfs aandoenlijk. Dupieux’ werkwijze is dusdanig relativerend, dat hij ook als absurdistisch kunstenaar geen aanspraak maakt op enige waarheid of verheven status. Juist dat kan soms weldadig zijn.