Opinie

‘Aan Martijns blik zie ik: hij wil me geruststellen’

Grunberg als circusartiest 2 Schrijver Arnon Grunberg gaat intern bij het Achterhoeks Circus Zanzara. Hij wil met Kerst meedoen aan hun show in Amsterdam. Hij schrijft er dagelijks over.

In de tent zit ik schuin achter drummer Gino, hij draagt zijn haar in een staartje en is van Nederlands-Italiaanse komaf. Martijn, een acrobaat die al ongeveer tien jaar bij Zanzara is betrokken, zit een gedeelte van de voorstelling naast mij. Ik ben nog maar net aan het repeteren en woensdag om drie uur spelen we al de eerste voorstelling. Circus is improviseren. Aan Martijns blik kan ik zien dat hij mij gerust probeert te stellen. Dat is niet nodig. Een paar maanden geleden droomde ik van degenslikken en vuurspuwen, naarmate mijn verblijf bij het circus dichterbij kwam besefte ik dat ik mijn ambities bij moest stellen.

Jans, dochter van Paulo en Mayka, de bazen van dit circus, is een uitstekende acrobaat en een ingenieuze performer; haar partner, Rik, heb ik nog niet echt in actie gezien. Wat Jans ook doet, een dansje, een loopje, je voelt dat ze het voor een publiek doet.

Dan is er Linn uit Zweden, ze woont vanwege de liefde in Engeland. Linn loopt onder andere op flessen. Het is de eerste keer in haar carrière dat ze op flessen loopt, daarom gaat het weleens mis. Regisseur Adrian zegt: „Als je valt moet je naar het publiek kijken en jezelf uitlachen.”

De eerste levensles: de mens is een vallende circusartiest. Kijk na de val naar het publiek en lach jezelf uit.

Aangezien Adrian zelf meespeelt verloopt het regisseren aangenaam chaotisch.

We zitten op een cruiseschip, dit circus vertelt een verhaal; ik speel een Joodse emigrant die noodgedwongen op het schip is beland, hij is het land uitgegooid. Zijn koffer is zijn huis, wodka is zijn troost. Adrian zegt tegen mij: „Iedereen zwaait naar het publiek, maar jij moet niet zwaaien, want jij hebt niemand om naar te zwaaien.”

Een jaar geleden schreef Micha Wertheim in NRC: „Alleen al met hun orkest ontstijgt Zanzara de clichés van het circus.” Zo is dat.

Adrian noemt Paulo ‘de dictator’ van het circus. Welnee, Paulo straalt de weemoed uit van een artiest in de kleedkamer die denkt: ze klapten wel, maar ze meenden het niet.

Om zeven uur eten we met zijn allen in de keukencaravan. Het roomijs gaat rond als een joint. Dorus (7), de zoon van Jans en Rik, geeft ons een knuffel. Ook lopen er twee honden rond die geen deel uitmaken van de voorstelling.

De honden schijnen doof en blind te zijn.

Wordt vervolgd

Arnon Grunberg speelt mee in de voorstelling ‘Todo a bordo’ van Circus Zanzara van 18 dec t/m 5 jan, Westergasfabriek Amsterdam. Info www.zanzara.nl