Recensie

Het Belgische Portland komt dicht bij Jeff Buckley’s iconische album ‘Grace’

Recensie 25 jaar geleden bracht de uitzonderlijk getalenteerde Jeff Buckley zijn enige studio-album ‘Grace’ uit. In Eindhoven eerden de Belgische band Portland en andere artiesten de vroeg gestorven zanger.

Foto Max Kneefel

2019 was een jaar van albumverjaardagen: precies vijftig jaar geleden zagen popmonumenten als The Beatles’ Abbey Road, The Velvet Underground en The Who’s Tommy het levenslicht. Op het randje van dat drukke tribute-jaar werd in Eindhoven de aandacht gericht op een icoon van vijfentwintig jaar later: Grace, het enige studio-album dat de uitzonderlijk getalenteerde Jeff Buckley maakte voor zijn vroege dood drie jaar later. Een waagstuk, want alleen al Buckley’s stem kent geen gelijke en het album is van ongekende schoonheid.

Het helpt dat zijn gitarist en co-songwriter Gary Lucas de eregast is. Maar het zijn vooral de zanger en zangeres van de Belgische band Portland die de songs regelmatig de zeggingskracht uit 1994 meegeven. Samen bereiken ze de octaven die Buckley in zijn eentje bespeelde. Vooral tijdens ‘Mojo Pin’, met Lucas op gitaar, krijgt de zang van Jente Pironet de schrijnende emotie van het origineel. Tussen de nummers door geven videofragmenten diepte aan het tragische leven van Buckley, met als goed getimed hoogtepunt een opname van zijn weinig vaderlijker vader en folkzanger Tim Buckley.

Enkele andere gastvocalisten stappen in de opzichtige val van een dergelijk project: in de schaduw van het onbereikbare origineel vallen de eigen versies tegen. Zangeres Anneke van Giersbergen heeft niet de meest spectaculaire songs gekregen en vlakt ‘Last Goodbye’ ook nog eens af tot een gemiddeld popliedje. Lara Chedraoui van het Belgische Intergalactic Lovers zoekt naar de benodigde timing en dictie in het o zo breekbare ‘Lilac Wine’.

Een goede keuze dus om Portland verantwoordelijk te maken voor de meesterproeve ‘Hallelujah’. Het is Buckley’s versie van Leonard Cohens song waardoor het een van de meest gecoverde van de afgelopen decennia is. Portland geeft er genoeg eigen draai aan, al is het niet het hoogtepunt van de avond. Dat is naast Portlands versie van ‘Grace’, de inbreng van de Nederlandse singer-songwriter Ruud Fieten. Hij eert Buckley met een uitmuntende afwisseling van koor- en popzang op ‘Corpus Christi Carol’ en het prachtige ‘Lover you should’ve come over’.