Opinie

Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

Bij het legen van de inbox zie ik nogal eens iemand voor me die H.J.A. Hofland ooit „de Onverdraagzaamste Abonnee” heeft genoemd, „een mannetje dat op een ongelucht bovenhuis met pen en papier gereed zit om zijn abonnement op te zeggen”. Het mooiste is natuurlijk dat ‘gereed zitten’: iets in de krant heeft die lezer zó woedend gemaakt dat de maat vol is. Maar dan realiseert hij zich dat hij zijn ultieme machtsmiddel maar één keer kan inzetten en kiest hij voor het conventionele wapen van de ingezonden brief: om te kastijden („En dat noemt zich een kwaliteitskrant!”), maar vooral zodat hij zich óók in de toekomst kan blijven ergeren aan zijn favoriete krant.

Het hoeft trouwens geen man te zijn. En de toon is ook niet altijd woedend, zoals een poes niet boos is op een krabpaal. Daar dacht ik aan bij de brief van Inge van Leiden (11/12 geplaatst). Ze schreef over maandblad Het Blad bij NRC, „waar de decadentie zoals gewoonlijk en in de decembermaand nog heftiger van afdroop”, en zo een „tenenkrommende context” vormde voor de „lezenswaardige” column van Bas Heijne over armoede. Om er aan toe te voegen dat ze als NRC-lezer natuurlijk „wel gewend [is] om met enige cognitieve dissonantie van de krant om te gaan”. Niet echt boos, eerder vermanend, met een wenkbrauwtje ironie.

Zulke brieven krijgen we best graag. Ook als we een pseudoniem vermoeden. Zo wees Bas Moreel ons op een geciteerde dooddoener van de New Yorkse burgemeester die een schietpartij in een Joodse supermarkt een „aanslag op de Joodse gemeenschap” noemde. „Mooi als NRC toegankelijker wordt, maar daarvoor hoeft u niet tot dat nivo af te zakken.” En Frank Dördregter gispte ons voor de artikelen over ‘de kloof’ tussen stad en platteland, omdat hij zich in de Achterhoek nog steeds Amsterdammer („van de negende generatie”) acht. „Het artikel is dus flauwekul. Dat wou ik maar eens gezegd hebben.” Bertil Smit is dan weer een tikje kribbig over een (lovende) dansrecensie, omdat niet duidelijk werd wat de dansers „met hun bewegingen bedoelden.” Nee, die Onverdraagzame Abonnee is eigenlijk een Trouwe Abonnee.

plv chef Opinie