‘We kunnen wel een stukje van ons geluk delen’

Spitsuur Maaike en Philippe Berger wonen met hun drie kinderen in Naarden. Doordeweeks staat Philippe om 4 uur op. „Het is best pittig, zo vroeg uit bed, maar het maakt ons leven makkelijk planbaar.”

Foto’s David Galjaard

Maaike: „Het drukste moment van de week is bij ons de zondagochtend. Vanaf half acht gaan we dan om en om met de kinderen naar hun achtereenvolgende zwemlessen waardoor iedereen onderweg en vroeg op is. Om ongeveer half tien zijn we dan weer thuis en gaan we vaak op familiebezoek. Maar ook de maandagmiddag is zo’n spitsmoment. Pianoles en volleybal van de kinderen, tussendoor koken en daarna zelf naar koor. Dat maakt het lekker hectisch.”

Philippe: „De zondag is de enige dag dat Maaike en ik tegelijkertijd wakker worden. Op andere dagen sta ik als directeur van een schoonmaakbedrijf annex glazenwasserij al om vier uur op. We maken veel kantoren, huisartsenpraktijken en apotheken schoon en we moeten klaar zijn als die opengaan.”

Maaike: „Voor ons als gezin is het ideaal dat Philippe zo vroeg begint, want hij kan dan ’s middags de kinderen uit school halen. Ik doe de ochtendspits met de kinderen: wassen, aankleden, ontbijten en naar school of oppas brengen. Philippe neemt de middagspits voor zijn rekening: boodschappen doen, kinderen naar pianoles, turnen, volleybal en ballet brengen en vriendjes en vriendinnetjes opvangen die komen spelen.”

Philippe: „Van de zomer hadden we een zwembad in de tuin staan en liepen er soms wel tien kinderen rond.”

Maaike: „Het is hier vaak de zoete inval. We hebben ook met enige regelmaat iemand in huis die tijdelijk woonruimte nodig heeft. We beschouwen dat als een vorm van delen: we prijzen onszelf gelukkig met onze relatie en de kinderen en alles wat we hebben, dus daar kunnen we wel een stukje van delen.”

Grote eettafel

Philippe: „Het is best pittig, zo vroeg uit bed, maar mijn werkweek ziet er wel altijd hetzelfde uit. Dat maakt ons leven makkelijk planbaar.”

Maaike: „We hebben een duidelijke taakverdeling, waar we nooit discussie over hebben, het is allemaal zo gegroeid. Ik verzin wat we eten en doe de was.”

Philippe: „Ik krijg van Maaike een boodschappenlijstje en ga naar de winkel. Daarna kook ik.”

Maaike: „Vaak doe ik ook nog wel wat boodschappen tussendoor omdat er mensen blijven eten. Vrienden die aanschuiven of een ouder die zijn kind komt ophalen en blijft eten.”

Philippe: „We hebben niet voor niets zo’n grote eettafel.”

Maaike: „En we gaan volgend jaar een stuk aan ons huis bouwen.”

Philippe: „Schoonmaken doen we samen, dat ligt in het verlengde van mijn werk. Tegen een hulp van buitenaf zou ik misschien te kritisch zijn. Het gaat nog net, zelf schoonmaken, maar ons leven moet niet drukker worden.”

Maaike: „Philippe en ik kennen elkaar van de middelbare school. Daarna ben ik marketing & communicatie gaan studeren. Ik heb onder andere bij Sanoma en de VU gewerkt en ben nu marketingdirecteur bij twee IT-bedrijven. Ik vind het leuk om me steeds in een andere branche te verdiepen.”

Philippe: „Ik heb dezelfde studie gedaan, maar niet afgemaakt. Ik had al een paar bijbanen gehad bij schoonmaakbedrijven en bij één daarvan ben ik toen gaan werken. Tien jaar geleden ben ik mede-eigenaar geworden.”

Maaike: „Ik werk 36 uur, op woensdagmiddag ben ik thuis. Als we allebei een baan van negen tot vijf uur hadden gehad, was een van ons waarschijnlijk wel minder gaan werken met het oog op de kinderen, maar door onze verschillende werktijden hoeft dat niet.”

Philippe: „Ik houd de vrijdagmiddag vrij. Ik ben blij met onze werkschema’s, want op deze manier zijn we niet eindeloos in de weer met opvang. Natuurlijk is een eigen bedrijf hectisch, maar toch wil ik niet anders. Ik ben graag eigen baas.”

Maaike: „Ik ben penningmeester van de Stichting Samen Varen. We organiseren één keer per jaar een vaarweek voor vrouwen met borstkanker die in financiële problemen verkeren. Via sponsoring en donaties zorgen we dat de vrouwen niets tekort komen en zo een geweldige week met lotgenoten hebben. Het is heel dankbaar werk.”

Philippe: „Ik had graag bij de vrijwillige brandweer gewild, maar dan moet je oproepbaar zijn in deze regio en dat lukt vaak niet met mijn werk.”

Maaike: „Ik zing ook in een popkoor. Thuis zing ik veel met de kinderen. We gebruiken de salontafel dan als podium. Verder ben ik klassemoeder: zorgen dat er genoeg mensen zijn om te helpen bij activiteiten, een cadeautje regelen als de juffrouw trouwt, dat soort dingen.”

Las Vegas

Philippe: „Hobby’s komen wel in het gedrang als je drie jonge kinderen hebt en allebei fulltime werkt. Toen we nog geen kinderen hadden, gingen we er vaak op de motor op uit. Nu probeer ik een à twee keer per jaar een motorweekend met vrienden te plannen, maar dat is lastig. Ik ga ook wel eens mountainbiken, maar dan ben je een paar uur van huis, ook onhandig. Dus nu loop ik hard, dat kun je ook een half uur doen.”

Maaike: „Geld geven we vooral uit aan gezinsuitjes. En Philippe en ik proberen regelmatig een avond samen uit te gaan. En de verbouwing wordt natuurlijk een flinke uitgave.”

Philippe: „Onze toekomstplannen? Als we 12,5 jaar getrouwd zijn, willen we nog een keer trouwen, in Las Vegas. Zo’n lekker foute bruiloft in Elvis-stijl. Hebben de kinderen ook een leuke herinnering.”

Maaike: „En op de lange termijn willen we graag een huis aan het water. Dat je de masten hoort tingelen als je ’s morgens wakker wordt.”