Opvolger Corbyn komt wellicht uit eigen linkse kring

Labour Met zijn linkse standpunten heeft Labour-leider Jeremy Corbyn de middengroepen van zich vervreemd. En hij was vaag over Brexit.

Jeremy Corbyn vrijdag temidden van getrouwen.
Jeremy Corbyn vrijdag temidden van getrouwen. Foto ISABEL INFANTES / AFP

De impopulairste oppositieleider sinds decennia behaalt een van de slechtste verkiezingsresultaten ooit en stapt op. Van de positieve hype rond de persoon van Labour-leider Jeremy Corbyn, die in 2015 met de steun van de linkervleugel van de partij aan de macht kwam, is niets meer over. Van de verrassend sterke campaigner, die in 2017 bij tussentijdse verkiezingen een stugge opponent bleek voor Theresa May en 32 zetels won, was amper nog een spoor te bekennen. Labour droomde soms van een hard-linkse wind in Downing Street 10, maar de kiezer moest daar blijkbaar niets van hebben.

Corbyn heeft veel bewonderaars onder de jonge linkse basis van de partij, die in hem een oplossing ziet voor het in hun ogen doorgeschoten kapitalisme. In de campagne van de afgelopen weken hamerde de Labour-leider op het flink verhogen van de overheidsuitgaven om zaken als armoede en de gammele staat van de nationale gezondheidszorg, de NHS, te verbeteren. De plannen gingen op bepaalde punten zo ver, dat (gedeeltelijke) nationalisatie van bijvoorbeeld British Telecom op tafel lag. Zo konden wensen als gratis breedband-internet voor iedere Brit worden gerealiseerd, redeneerde Labour.

Dieptepunt

Labour heeft zo mogelijk kiezers uit het midden weggejaagd. Volgens de Britse opiniepeiler, YouGov, was de populariteit van Corbyn vlak voor de verkiezingen tot een dieptepunt gedaald. Slechts 21 procent van de Britten had een positief gevoel over de Labour-leider. Ter vergelijking: bij Boris Johnson is dat 35 procent. Ook geen topscore, maar in ieder geval een stuk beter.

Daar kwam bij dat Labour onduidelijk was over de Brexit. De partij wilde beide kanten van het electoraat te vriend houden: de kosmopolitische Remainers in steden als Londen en de traditionele Labour-stemmer in de Midlands en Noord-Engeland.

Tegenover een kant-en-klare oplossing van de Tories (Get Brexit Done!) zette Labour een voornemen om te heronderhandelen met Brussel, om daarna dat resultaat voor te leggen in een nieuw referendum. De Britten, politiek uitgeput na drie jaar geruzie over de uittreding, zouden dan minimaal een half jaar tot een jaar extra hebben moeten wachten op duidelijkheid in dit dossier.

Deze strategie leverde uiteindelijk een pijnlijke nederlaag op, waarbij noordelijke districten als Bolsover, die al sinds mensenheugenis bij iedere verkiezing rood kleurden, in handen zijn gevallen van de Conservatieve Partij. Met een totaal van 203 zetels, een verlies van 59, zat er voor Jeremy Corbyn niets anders op dan zijn vertrek aan te kondigen.

Hij zei vrijdagochtend op een persconferentie voorlopig aan te blijven om „de periode van reflectie” op de uitslagen te begeleiden, maar in feite is hij vanaf nu vleugellam en zal er een strijd in de partij uitbreken over de koers en wie het geschiktst is om Labour er weer bovenop te krijgen. Gezien de grote linkervleugel zou dat zomaar iemand uit de kring van Corbyn kunnen zijn.

Lees ook dit eerdere politiek profiel van Corbyn