‘Op 1.300 medewerkers was ik de enige met hoofddoek’

Mediavreters Toen Hero Brinkman in 2011 campagne voerde voor een hoofddoekverbod in het Provinciehuis, voelde Fevziye Sahin zich als ambtenaar aldaar persoonlijk aangevallen.
Illustratie Anne Caesar van Wieren

Het was door een uitspraak over hoofddoekjes dat milieuadviseur Fevziye Sahin (30) in de gemeenteraad belandde. Ze is raadslid voor de PvdA in Heemskerk. „Die uitspraak was van PVV’er Hero Brinkman. Hij had het over het provinciehuis van Noord-Holland waar ik destijds werkte. Hij wilde het vrij van hoofddoekjes. Maar de organisatie was ontzettend wit en op de 1.300 medewerkers was ik de enige met hoofddoek. Toen hij daar campagne mee voerde, dacht ik: wacht eens, hij heeft het alléén over mij. Ik was 21.

„Mijn rechtvaardigheidsgevoel is altijd al groot geweest. Als ik vind dat iemand onjuist wordt behandeld, houd ik mijn mond niet. Een manager zag dat in me en vroeg of ik me niet eens moest aanmelden bij een partij. Van het een kwam het ander. Door voorkeursstemmen kwam ik min of meer per ongeluk in de raad.

„Lokale media volg ik vanwege mijn werk goed. Een tijdje las ik de Volkskrant, maar dat ging me iets te veel over dingen die buiten Nederland gebeuren. Mijn abonnement heb ik uiteindelijk opgezegd vanwege de manier waarop verslag werd gedaan over de couppoging in Turkije. Ik was toen zelf in Istanbul. Mijn familie komt uit Turkije en een groot deel woont er. De coup was angstaanjagend. Oorverdovend lawaai van straaljagers, gekaapte televisiezenders. In de Nederlandse kranten klonk teleurstelling door over het neerslaan van deze couppoging. Daarmee gingen ze helemaal voorbij aan het menselijke aspect. Nu focus ik vooral op lokaal nieuws. Voor de grote lijnen volg ik nu.nl.”

‘Door mijn werk bij de Omgevingsdienst zie ik op sociale media heel wat onwaars voorbijkomen. Ik heb analytische chemie gestudeerd en ben gespecialiseerd in luchtkwaliteit. De afgelopen tijd gaat daar veel over rond, zeker in het stikstofdebat. Maar dat mensen gevoeliger zijn voor de invloed van industrie is niet zo gek. We worden milieubewuster en wonen er vaak vlakbij. Inmiddels is de techniek om uitstoot te beperken heel erg vooruitgegaan, dit helpt om de luchtkwaliteit te verbeteren. Bij de Omgevingsdienst krijgen we geregeld te maken met zorgen van mensen over de lucht.

„Facebook is voor mij niet politiek, maar wel een goede informatiebron als het gaat om de zorgen van mensen. Ik volg de pagina over mijn gemeente. Zelf zou ik niet snel schrijven over bijvoorbeeld het lokaal afvalsysteem. Zoiets doe ik mijn vrienden en familie niet aan.

„Afgelopen zomer heb ik wel iets persoonlijks gedeeld. Ik kwam op grove wijze in aanraking met discriminatie. Zonder aanleiding schold een vrouw op de fiets me uit. Het ging over mijn hoofddoek en dat ik ‘geld kost’, naar mijn ‘eigen land’ zou moeten. Het raakte me ontzettend. Aan het voorval ging niks vooraf. Ik liet haar zelfs voor bij een uitrit. Als ik nog iets had gedaan dat haar had geïrriteerd, kan ik me ergens voorstellen dat ze kwaad zou worden. Het maakte me verdrietig. Zeker als ik erover nadenk wat vrienden die voor meer bedekte kleding kiezen over zich heen hadden gekregen. Ik droeg gewoon een jeans. Maar ik deelde het ook omdat ik oprecht benieuwd ben naar wat haar dwarszit. De reacties op mijn post waren overweldigend positief en steunend.”