Reportage

Nieuwe contacten met liefde voor eten

Ontmoetingsdiner Etentjes om mensen te ontmoeten: er blijkt veel vraag naar in Amsterdam. ‘Veel meer mensen dan je denkt hebben behoefte aan nieuwe contacten.’

Eten met onbekenden bij het pop-up diner in november: „Ook jongeren en alleenstaande ouders kunnen behoefte hebben aan nieuwe contacten.”
Eten met onbekenden bij het pop-up diner in november: „Ook jongeren en alleenstaande ouders kunnen behoefte hebben aan nieuwe contacten.” Foto’s Lejo Duijvestijn

„Ik weet niet wat erin zat, maar het is iets bonigs”, zegt Bettie van Haaster als de soepborden van tafel worden gehaald. Het is volle bak in De Huiskamer van Rembrandt, een buurtcafé aan het Rembrandtpark in De Baarsjes. De gasten komen voor het Bosnische eten. En: om nieuwe contacten te maken.

Dat laatste hoopt Svetlana Zivković, eigenlijk moleculair biotechneut, maar nu initiatiefnemer van de Foodconnectie. Samen met haar man Ivo Škulj ontwikkelde ze het concept. Ze ontmoette steeds vaker mensen die behoefte hadden aan contact, maar niet het juiste platform vonden. „In Amsterdam bestaan allerlei initiatieven tegen eenzaamheid, maar die richten zich voornamelijk op arme, oude of verstandelijk gehandicapte mensen”, vertelt Zivković. Eenzaamheid wordt volgens haar onterecht met die subgroepen vereenzelvigd. „Ook jongeren, alleenstaande ouders, of mensen die door een verhuizing, scheiding of fysieke beperking vastlopen kunnen behoefte hebben aan nieuwe contacten.”

Iedereen heeft wel wat met eten, dus dat werd de basis voor haar concept. Haar man kookt, zij assisteert en is gastvrouw. Geen simpele maaltijd voor een prikkie, maar een maandelijks culinair pop-up diner in een sfeervolle setting met steeds een andere keuken. Je betaalt een nette bijdrage – 25 euro inclusief wijn – en krijgt daar ook wat voor. Het motto luidt: ‘mensen in contact brengen via een gedeelde liefde voor eten’. Hoewel onbekenden samen aan tafel zitten, is de sfeer vrijwel altijd ongedwongen, vertelt Zivković. Vorige maand trok een tafel na het toetje nog spontaan Pictionary uit de spelletjeskast.

Tijd voor het hoofdgerecht. Gekruid gehakt met rijst, gewikkeld in zuurkool. Een typisch Bosnisch gerecht, vertelt serveerster Dominique Wijnberg. „Lekker, zoiets anders, het smaakt naar vakantie”, zegt Van Haaster (62), kunstenares. „Overdag in mijn eentje een broodje eten doe ik niet graag, maar zo’n etentje vind ik wel leuk.” Jan Krull (56), in een rolstoel vanwege MS, zit tegenover Van Haaster. Hoewel je het misschien niet zou verwachten, leidt Krull een behoorlijk actief leven: „Ik zwem drie keer per week, rol dagelijks een rondje Sloterplas en ik werk bij het dierenasiel in Zandvoort. Daar noemen ze me ‘de baliebitch’.” Krull werd door een vriendin getipt over de Foodconnectie, hij ontmoet graag nieuwe mensen. „Ik wilde eerst niet gaan, ik was bang dat het een beetje sneu was. Maar nu ben ik blij dat ik er ben. Het is ontzettend leuk.”

In daten heb ik geen zin. Hier zijn gelijkgestemden

Marieke de Groot net gescheiden

Marieke de Groot (51), midden in een scheiding, zit een tafel verder en is ook positief. „Mijn kinderen zijn bij hun vader gaan wonen, ik ben nu alleen. In daten heb ik helemaal geen zin, en als ik overdag een bakkie doe blijft het bij contact met de serveerster. Dit etentje is perfect. Hier zijn gelijkgestemden.”

De pop-up diners, sinds maart dit jaar waren het er acht, trekken ook stellen, hoewel dat niet de doelgroep is. „Maar dat geeft niet, we merken dat zij fungeren als ambassadeurs. Bovendien ontstaat er zo een fijne mix van mensen”, vindt Zivković. Vorige maand kwamen basisschoollerares Noortje Rodenhuis (32) en haar vriend Ewout Schotanus (30), beleggingsadviseur, naar het diner. Ivo Škulj kookte Kroatisch en daar is het stel gek op; ze kwamen dan ook vooral uit nieuwsgierigheid naar zijn gerechten, zegt Rodenhuis, maar ze vindt het diner een goed initiatief en gaat het zeker promoten.

Niet ‘voor eenzame mensen’

De Foodconnectie profileert zich niet als initiatief voor eenzame mensen. Dat schrikt af en trekt niet de juiste mensen, vertelt Zivković. De beoogde doelgroep bereiken lukt steeds beter, maar vraagt om een subtiele aanpak. „Mijn buurvrouw durfde pas naar het derde pop-up diner te komen, hoewel ze mij al jaren kent.”

Eten met onbekenden bij het pop-up diner in november: „Ook jongeren en alleenstaande ouders kunnen behoefte hebben aan nieuwe contacten.”

Foto Lejo Duijvestijn

Zivković en Škulj gingen met hun concept heel wat locaties langs voordat het raak was. „Vaak snapten ze niet wat we bedoelden. We werden naar buurthuizen doorverwezen. Maar met de eigenaresse van De Huiskamer van Rembrandt hadden we meteen een klik.”

Bettie van Haaster had zich overigens vergist, blijkt na het bekijken van de online menukaart: ze at geen bonen-, maar pompoensoep. Alleen dan op z’n Bosnisch.