Alle kleine beetjes helpen, dus ook dat ik minder vlieg

Groen doen Elke week gidst NRC je richting een duurzaam leven.

Foto Getty Images

Eindelijk kan ik óók meepraten over bingewatchen. Na jaren van sober Netflixen (één aflevering per serie per keer) stond ik mezelf laatst in een bui van zelfliefde toe om een avond compleet ontspannen door te brengen. Geen yoga, geen cello-oefeningen, geen sociale verplichtingen. Wél chocolade én stroopwafels én een nieuwe serie: The Good Place.

Daarin belandt hoofdpersoon Eleanor Shellstrop – die een verre van perfect leven leidde – na haar dood in een hemelse versie van het hiernamaals. Eleanor wéét dat er een vergissing gemaakt moet zijn, en is bang dat ze alsnog een enkeltje hel krijgt. Dus gaat ze in de leer bij Chidi, een overleden hoogleraar ethiek. Maar zelfs hij blijkt niet volmaakt, al was het maar omdat hij bij leven liters amandelmelk dronk terwijl hij wíst dat het slecht was voor het milieu.

Wat The Good Place zo interessant maakt, is dat het je laat nadenken over morele filosofie. Wanneer ben je een goed mens? Wat telt het zwaarst: je daden, je intenties, je gedachten, je prestaties? Of je capaciteit om je in te leven in anderen, en te accepteren dat zij ook fouten maken?

Het jaar voelde volkomen mislukt

Begin dit jaar schreef ik in deze rubriek over mijn voornemen om dit jaar niet te vliegen. Gedurende het jaar stelde ik dat voornemen steeds iets naar beneden bij: één keertje dan, voor een buitenlandse kraamvisite. En nóg een keer, voor werk. En vooruit, dan kon die derde keer voor eigen plezier er ook nog wel bij. Met het schaamrood op de kaken biechtte ik keer op keer mijn nederlaag op aan mijn vrienden. Mijn jaar voelde vanuit milieuoogpunt volkomen mislukt, en ikzelf daardoor ook. Tot een vriendin me erop wees dat ik alsnog veel minder had gevlogen dan in voorgaande jaren, en dat ik ook vier keer (Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland, Italië) met de trein had gereisd. „Je hebt je niet aan je voornemen gehouden, maar je bent er al bewuster mee bezig dan voorgaande jaren.” Ze gaf me een knuffel. „En als je af en toe iets stoms doet, betekent dat nog niet meteen dat je ook stom bént.”

Lees ook: Vliegen of niet? Hoe je een (duurzame) reisruzie aanpakt

Dit was mijn laatste bijdrage voor Groen Doen. Ik ben nog altijd niet in een groen wonder veranderd, maar deze rubriek voelt voor mij óók als een variant op The Good Place: door week in, week uit de bijdragen van collega’s te lezen, verduurzamen mijn gedachten. Ik heb mijn tuin onttegeld, ik eet minder kaas. Mijn fiets heb ik van een werkende dynamo voorzien zodat ik niet steeds wegwerplampjes koop waarvan de batterij leeggaat in mijn jaszak. Mijn kerstboom haal ik op uit het kerstboomadoptiebos. En ik drink geen amandelmelk – dat is alvast mooi meegenomen.