Opinie

Tijd voor het ultieme antidopingmiddel: een echte Rusland-boycot

Sport

Commentaar

Recidivist Rusland had de sanctie van wereldantidopingorganisatie WADA van mijlenver kunnen zien aankomen; de seinen staan al jaren op rood. De dopingjager straft de Russen met uitsluiting van ‘grote sportevenementen’ voor de hardnekkige weigering zich te houden aan de dopingregels – maar volgens veel sporters en onder meer de Amerikaanse antidopingorganisatie nog niet hard genoeg.

De komende vier jaar wordt Rusland geweerd van mondiale sportevenementen en mag het die zelf niet organiseren. Russische sporters die hun sport aantoonbaar ‘schoon’ beoefenen, mogen onder neutrale vlag meedoen aan de Zomerspelen van 2020 in Tokio en de Winterspelen twee jaar later in Beijing, net als in 2018 bij de Winterspelen in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang. Waar geen beperkingen gelden voor deelname aan het EK voetbal in 2020 en de organisatie van de Champions League-finale in 2021 in Sint-Petersburg, mogen de Russen – als ze zich plaatsen – in neutraal tenue meedoen aan het WK van 2022 in Qatar. Zonder vlag, volkslied en officials in de stadions. Supporters mogen daar wel met hun nationale driekleur blijven zwaaien.

De geschiedenis herhaalt zich. In de aanloop naar de Spelen van Rio de Janeiro, in 2016, onthulde de naar de Verenigde Staten gevluchte directeur van het Russische antidopinglab dat de Russen op grote schaal de dopingcontroles op de eigen Winterspelen van 2014 in Sotsji hadden gemanipuleerd. De geheime dienst (FSB) runde er een staatsgestuurde dopingoperatie. Beklijvend voorbeeld van dat schaamteloze bedrog: buisjes urine met sporen van prestatiebevorderende middelen in het antidopinglab in Sotsji die door een muizengaatje naar de belendende ruimte van de FSB verdwenen en via hetzelfde gaatje werden vervangen door een schone plas.

Het Internationaal Olympisch Comité nam (in tegenstelling tot het Paralympisch Comité) de WADA-aanbeveling om Rusland in Rio uit te sluiten niet over – dat gebeurde pas voor de Winterspelen van 2018 in Pyeongchang, nadat er nog meer bekend was geworden over Russisch bedrog op de Spelen in Londen (2012) en Sotsji. Voor ‘Rio’ mochten de internationale sportfederaties zelf bepalen welke Russen schoon waren. Dat werkte willekeur in de hand, want de ene bond neemt doping serieuzer dan de andere. Nog steeds is het vrijwel onmogelijk om eerlijk vast te stellen wie zijn sport zuiver beoefent, met uitzondering van Russen die buiten hun vaderland wonen en trainen. Alle dopinggerelateerde informatie uit Rusland is onbetrouwbaar; gemanipuleerde data uit het antidopinglab in Moskou, die begin dit jaar bij WADA werden aangeleverd, vormden de druppel die leidde tot de straf die maandag werd opgelegd.

De Russen gaan in beroep bij het sporttribunaal CAS. Hun goed recht, maar temeer een bewijs dat de boodschap niet is aangekomen. Premier Medvedev erkende maandag dat Rusland een dopingprobleem heeft, maar hij had het ook over „een voortzetting van de anti-Russische hysterie”. President Poetin sprak van een politiek gemotiveerde straf. De houding van de opperste leiders belooft weinig goeds. Misschien is het beter de strafmaat fors op te voeren: een boycot waarbij geen Russische sporters meer aan een internationaal evenement mogen deelnemen, tenzij ze in het buitenland wonen, trainen en op doping gecontroleerd worden.

Rusland op de reservebank; voor de duur van één jaar zou zo’n algehele ban effect kunnen sorteren.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.