Het is als bowlen, alleen dan met oergevoelens

Vrije tijd Bijlwerpen, een uit de VS overgewaaid groepsuitje, wint in Nederland aan populariteit. „Het geluid van een bijl die in het hout snijdt… Dat is gewoon kicken.”

Bij Urban Axe Throwing in Delft komen gemiddeld 300 mensen per week bijlwerpen.
Bij Urban Axe Throwing in Delft komen gemiddeld 300 mensen per week bijlwerpen. Foto Dieuwertje Bravenboer

‘Loslaten op ooghoogte!” klinkt het vlak voordat één van de tien mannen gooit. Tevergeefs; de bijl komt niet goed terecht en valt met lawaai op de grond. De vrienden barsten uit in bulderend gelach.

Hier, bij Urban Axe Throwing in Delft, begint deze zaterdagochtend het vrijgezellenfeest van Alexander Vos (33) uit Rotterdam. Naast opgewonden gepraat vult opzwepende muziek de ruimte. Er zijn vier banen van drieëneenhalve meter lang, gescheiden door betongaas. Aan het eind van elke baan hangt een groot houten bord met vier zwarte ringen en een roos erop geschilderd.

Indoor bijlwerpen, uit de VS overgewaaid, begint een populair groepsuitje te worden in Nederland. Het principe is eenvoudig: deelnemers gooien om de beurt een scherpe bijl richting het bord. Een sessie duurt een uur en een kwartier. Eerst even oefenen, dan een toernooitje. Een bijl die blijft hangen levert punten op, de plek op het bord bepaalt hoeveel. „Het is het nieuwe bowlen”, zegt Gijs Geers, oprichter van Urban Axe Throwing. „Bowlen is ook leuk, maar het maakt niet de oergevoelens in je los zoals bij het gooien van een bijl.”

Geers begon als eerste met een bijlwerplocatie in Nederland. Al snel volgden Real Axe Throwing in Utrecht, Axe Throwing Weert en The Axe Effect in Amsterdam. En het slaat aan: er komen respectievelijk 300, 200, 40 en 100 mensen per week: deelnemers aan vrijgezellenfeesten en bedrijfsuitjes, families en vriendengroepen. Vaker mannen, geregeld ook vrouwen. „Die rammen vaak zo in één keer de bijl erin, terwijl mannen vooral een grote mond hebben”, zegt Geers.

Zwaar is het niet

„Minder uit je pols”, adviseert bijlwerpcoach Roel Krijnen (23) aan een vriendengroep. Met enkele instructies zorgt hij dat iedereen de techniek onder de knie krijgt. Echt moeilijk is het niet, zegt hij. „Deelnemers moeten even doorkrijgen dat het geen kwestie is van brute kracht. Het gaat veel meer om techniek en controle.” Zwaar is het ook niet: de zogeheten keukenbijlen die ervoor worden gebruikt zijn 36 centimeter lang en wegen zo’n zeshonderd gram. „Die kan iedereen wel een paar meter gooien, desnoods met twee handen. Dat maakt bijlwerpen leuk voor iedereen.”

In ieder geval iedereen die het beest in zich wil loslaten en de adrenaline wil voelen als een bijl het hout raakt. Want dat is waar je het voor doet, volgens de site van Urban Axe Throwing. Het werpen haalt oergevoelens in je naar boven, zegt Geers, ondanks het technische element. Marc Quaedvlieg, eigenaar van Axe Throwing Weert, sluit zich hierbij aan. „Het geluid van een bijl die in het hout snijdt… Dat is gewoon kicken.”

Foto’s Dieuwertje Bravenboer

Er zijn meer verklaringen voor de populariteit. In een tijd waarin mensen veel achter een scherm zitten, groeit de behoefte om offline nieuwe dingen te proberen, zegt Joëlle van de Pol. Zij is eigenaar van Real Axe Throwing in Utrecht. „Mensen vinden het leuk om iets actiefs en fysieks te doen.” Bovendien, zegt ze, zien mensen bijlwerpen als iets gewaagds. „Dat geeft het extra aantrekkingskracht.” Geers: „Je leert van jongs af aan dat een bijl een gevaarlijk ding is waar je voorzichtig mee moet zijn. Het is heerlijk om er dan ineens mee te mogen rammen.”

Gooien met een keukenbijl klinkt niet heel veilig, maar volgens de eigenaren kan er weinig gebeuren. Met regels proberen zij de veiligheid te waarborgen: er mag niet meer dan één persoon op de baan, er is altijd een begeleider bij en deelnemers moeten nuchter zijn. Alexander Vos en zijn vrienden zitten om die reden aan koffie en mineraalwater. Bij aanvang moesten allen een eigenrisicoverklaring ondertekenen.

Serieuze sport

Bijlwerpen kan ook buiten. Dan is het vaak onderdeel van een uitgebreider programma. Bij Outdoor Bakkeveen bijvoorbeeld kun je het combineren met discgolfen en buksschieten. Of de Mannenspeeltuin in Rotterdam, waar mannen (en ‘vrouwen met ballen’, aldus de website) kunnen drone schieten, rondrijden in een mini-tank, boogschieten en een striptease kunnen krijgen. Het Weertse Fun Thrills (waar Axe Throwing Weert onderdeel van is) heeft voor bijlwerpen zowel binnen- als buitenbanen.

Als je het aan de eigenaren van de bijlwerphallen vraagt is het bijlwerpen in de buitenlucht een afgeleide van de échte sport, omdat de outdoor-initiatieven zich niet houden aan de officiële richtlijnen voor spelregels en veiligheid. Die gaan onder andere over de lengte van de baan. De richtlijnen komen van de World Axe Throwing League, de officiële internationale organisatie voor de bijlwerpsport.

Want zo ziet de League het: als een serieuze sport. Voor gelijkgestemden worden er zelfs officiële kampioenschappen georganiseerd. In de VS zijn dat er al veel, in Nederland nog niet. „Wij hebben één man gehad die een abonnement wilde zodat hij elke week kon oefenen”, zegt Van de Pol. „Bijlwerpen staat hier nog in de kinderschoenen, het heeft nog wat tijd nodig.”

Real Axe Throwing in Utrecht organiseert volgend jaar het eerste Nederlandse kampioenschap. Wie een talent blijkt bij een recreatieve bijlwerpsessie, kwalificeert zich vanzelf.

Alexander Vos zul je daar niet snel vinden, ook al wint hij deze ochtend van zijn vrienden. „Ik vind het zeker voor herhaling vatbaar, maar wel als ongedwongen tijdverdrijf. Gewoon, in plaats van een avondje bowlen of poolen.”

Correctie (30 december 2019): In een eerdere versie van dit artikel werd de naam van Joëlle van de Pol verkeerd geschreven als Joëlle van de Poll. Dat is hierboven aangepast.