Recensie

Recensie Muziek

Cecilia Bartoli zingt met onnavolgbare dynamiek

Klassiek Mezzosopraan Cecilia Bartoli liet knap horen dat er muzikaal weinig verschil is tussen 18de-eeuwse mannen- en vrouwenrollen. Om het spannend te houden, verkleedde ze zich op het podium.

Cecilia Bartoli bracht in het Concertgebouw een ode aan de grote Italiaanse castraatzanger Farinelli.
Cecilia Bartoli bracht in het Concertgebouw een ode aan de grote Italiaanse castraatzanger Farinelli. Foto Ronald Knapp

Mezzosopraan Cecilia Bartoli baarde eerder dit jaar opzien met haar nieuwe cd Farinelli: op de albumhoes liet ze zich afbeelden met een baard, als een soort omgekeerde castraatzanger. Op de cd, die vorige maand uitkwam, eert ze de grote Italiaanse castraatzanger Farinelli (Carlo Broschi, 1705-1782). Castraten, die meestal uitgroeiden tot grote en brede mannen, waren de supersterren van de opera in de 17de en 18de eeuw.

Dinsdagavond liet Cecilia Bartoli zeker tien rollen een energieke revue passeren in het Amsterdamse Concertgebouw. Daarvan was ongeveer de helft mannelijk en de helft vrouwelijk. Wat in zo’n potpourri vooral opvalt: het is eigenlijk helemaal niet zo’n potpourri. Bartoli programmeerde veel gelijkaardige aria’s, met in de eerste helft snelheid en expressie, waarin ze haar nog steeds onnavolgbaar dynamische coloratuur liet parelen.

Voor afwisseling zorgde ze door zich te verkleden op het podium. Maar afwisseling werd vaak ook afleiding. Je kunt je afvragen wat een sigarettenhouder en een act ‘kun je zingen en roken tegelijk’ toevoegt aan Händels Cleopatra. De afwisseling die 18de-eeuwse componisten muzikaal gebruikten, eerst een verstillend recitatief voor de aria, gebruikte Bartoli dan weer minder. Daarmee waren het vooral de verstilde delen na de pauze die je naar het puntje van je stoel trokken. De toegift ‘Lascia la spina, cogli la rosa’ (later bekender als ‘Lascia ch’io pianga’) van Händel zong ze zonder poespas met alleen een roos in haar hand. Het werd een van de sterkste momenten van de avond.

Met bloemen uit het publiek, handreikingen naar het podium en een wachtrij voor de kleedkamer kwam de avond waarschijnlijk best in de buurt van een optreden van Farinelli. Alleen de vele mobiele telefoons die van elke verkleding weer een nieuwe foto maakten, die zijn van nu.