Recensie

Recensie Film

‘Hors Normes’, de nieuwe betrokken film van de makers van ‘Intouchables’

Tragikomedie In ‘Hors Normes’ hanteren de makers van ‘Intouchables’ opnieuw hun feelgood-methode. Twee hulpverleners ontfermen zich over autisme-patiënten, die in de reguliere zorg buiten de boot vallen.

Vincent Cassel als de hulpverlener Bruno in ‘Hors Normes’.
Vincent Cassel als de hulpverlener Bruno in ‘Hors Normes’.

Natuurlijk is het een beetje formulewerk, maar Éric Toledano en Olivier Nakache zijn er wel goed in: feelgoodfilms maken die ontroeren en getuigen van maatschappelijke betrokkenheid. Hors Normes (‘Buiten de kaders’) gaat over twee mannen, ieder met een eigen organisatie, die werken met kinderen die lijden aan ernstige vormen van autisme.

Lees ook het interview met Olivier Nakache over ‘Hors Normes’

Vincent Cassel speelt Bruno, in dienst bij een joodse liefdadigheidsinstelling. Reda Kateb speelt Malik, een moslim. Hij plukt hangjongeren van de straat, die hij naar Bruno brengt om ze een zinvolle bezigheid te geven als hulpverlener voor kinderen met autisme. De mannen nemen vooral de complexe gevallen onder hun hoede, die in de reguliere gezondheidszorg buiten de boot vallen. Daarbij houden ze zich niet altijd aan alle regels en voorschriften. De plot van Hors Normes draait om de vraag of de inspectie voor de gezondheidszorg hun instellingen daarom zal sluiten.

Voor de op feiten gebaseerde film castte het regisseursduo, naast de twee Franse filmsterren in de hoofdrol, daadwerkelijk patiënten. Benjamin Lesieur heeft een glansrol als Joseph. Hij is inmiddels in dusdanig goeden doen dat hij toe is aan een eerste baan, mits hij erin slaagt om tijdens zijn dagelijkse metrorit zijn dwangmatige impuls te beheersen om aan de noodrem te trekken. Daarvoor is eindeloos veel oefening nodig. Ook is er een tamelijk geestige subplot over de gearrangeerde dates met conservatieve vrouwen, die vanuit de religieuze joodse gemeenschap voor Bruno worden georganiseerd.

Toch staat Hors Normes niet zo ver van de alledaagse werkelijkheid af als Intouchables, de wereldwijde megahit van Toledano en Nakache uit 2011. Ook die film draaide al om een verhouding tussen twee tegenpolen (een ‘odd couple’) en onderstreepte de noodzaak van empathie – géén medelijden – in de verhouding tussen zieke en gezonde mensen. Maar Hors Normes speelt zich minder af in een gestileerde sprookjeswereld.

De plot is gelukkig niet zo dwingend, maar laat juist observerende momenten toe. Ook het gebruik van de hectiek van de grote stad en de soms schokkerige camerastijl zorgen voor wat meer realisme. In Hors Normes wekken Toledano en Nakache de indruk dat het eigenlijk best gemakkelijk moet zijn om een betrokken, onderhoudende film te maken over zo’n zwaar en ernstig onderwerp. Maar zo eenvoudig als het lijkt is dat natuurlijk niet.