Opinie

Hoe schofterig was Louis B. Mayer?

Peter de Bruijn

Was Louis B. Mayer echt zo’n ploert? In de mooie biopic Judy – met Renée Zellweger als Judy Garland – worden zo ongeveer al haar latere problemen met alcohol en medicijnen toegeschreven aan de baas van MGM. Mayer wordt afgeschilderd als de baarlijke duivel zelf. De film laat zien hoe Garland als meisje tijdens de opnamen van The Wizard of Oz door Mayer permanent onder druk werd gezet, geïntimideerd, voorzien van peppillen en slaapmiddelen en zelfs betast.

Die laatste aantijging is afkomstig uit het manuscript van Garlands ongepubliceerde memoires. Twintig jaar geleden kwam de beschuldiging voor het eerst naar buiten in de – matige – biografie Get Happy van Garland-biograaf Gerald Clarke. Niet iedereen hechtte geloof aan Garlands beschuldigingen. „Judy dronk. En als ze dronk zei ze rare dingen”, verklaarde actrice Kathryn Grayson, die als kind eveneens een contract had met MGM. „Ik weet zeker dat hij nooit zoiets gedaan heeft. Zijn houding was te allen tijde heel vaderlijk. Hij had voor mij dezelfde gevoelens als voor haar en hij heeft me nooit op die manier aangeraakt.”

Lees ook de (●●●●●)-recensie: Judy’ toont de neergang van een fenomenale ster

Mayer was een potentaat van de eerste orde. Hij beschouwde zijn sterren als zijn persoonlijke creaties en wilde hun levens volledig overnemen. De jonge Elizabeth Taylor haatte hem om die reden. Mayer was ook een zuivere hypocriet. Hij wilde met zijn films patriottische ‘family values’ uitdragen. ‘Clean, wholesome and with heart’, moesten de films van Mayer zijn. De Republikeinse familieman zette niettemin na veertig jaar huwelijk zijn eerste vrouw aan de kant en was niet onbekend met de ‘casting couch’.

Renée Zellweger als Judy Garland in ‘Judy’. Foto David Hindley/ Pathé Productions

Actrices die niet op zijn avances ingingen maakte hij het werken in Hollywood onmogelijk. De beschuldiging van kindermisbruik blijft toch een lastige. MGM had meer kinderen onder contract dan enige andere studio. Maar er zijn geen verdere aantijgingen tegen Mayer bekend.

Mayer runde MGM als een dictator, maar wel als een dictator van de paternalistische soort. Hij was een aartsconservatief die niettemin meer vrouwen aannam op belangrijke functies dan enig andere studiobaas. Wie voor MGM werkte, was onderdeel van zijn ‘familie’. Door zijn kindsterren liet hij zich graag aanspreken als ‘papa’. Dat de studio het jarenlang bleef proberen met Garland, ook nadat ze door haar geestelijke problemen volstrekt onbetrouwbaar was geworden, was aan hem te danken.

Garland had eind jaren dertig en tijdens de oorlog zeer veel voor MGM betekend. Mayer wilde Garland daarom niet zomaar op straat zetten. Toen de geldschieters in New York weigerden om haar ziekenhuiskosten te betalen, deed Mayer dat uit eigen zak.

„Ze is haar leven lang van Louis B. Mayer blijven houden”, schreef Garlands dochter, Lorna Luft, in haar autobiografie Me and My Shadows. „In de tien jaar nadat ze vertrokken was bij MGM gaf ze L.B. nooit de schuld van wat haar was overkomen. Ze sprak altijd liefdevol over hem tegenover mijn vader en tegenover ons als kinderen.”

Peter de Bruijn is filmrecensent.