Recensie

In de Queen-musical draait het echt alléén om muziek

Recensie In We will rock you draait het om nummers van rockband Queen. De muziek, uitgevoerd door onder anderen popster Anastacia, is in orde. Maar verder biedt deze musical weinig om enthousiast van te worden.

De Killer Queen in We will rock you blijft ongevaarlijk.
De Killer Queen in We will rock you blijft ongevaarlijk. Foto Margot de Heide

In We will rock you, de musical gebaseerd op muziek van Queen, wordt het personage Killer Queen gevreesd. Zij is alleenheerser op een toekomstige aarde en heeft alle rockmuziek verbannen. Iedereen die maar zo’n deuntje zingt, wordt gestraft of zelfs vermoord. Daardoor is de ‘echte rock’ vergeten: men luistert enkel nog naar digitaal geproduceerde muziek.

Popster Anastacia, bekend van hits als ‘Paid my dues’ en ‘I’m outta love’, speelt de meedogenloze dictator (of tenminste: in twee van de steden waar deze musical te zien is), maar helaas maakt alleen haar stem indruk. Verder blijft haar Killer Queen ongevaarlijk, terwijl ze opzichtig naar de lach hengelt. Tegenspeler Stanley Burleson doet, als politiehoofd Khashoggi, verwoede pogingen om wat spanning in hun scènes te pompen, maar tevergeefs.

Spanning ga je ook niet vinden in het flinterdunne verhaal, waarmee komiek Ben Elton de Queen-nummers aaneenreeg. Bij zijn script kun je van meet af aan inschatten waar het heen gaat, als een rocker (Giorgio Adamo) rebelleert tegen de Killer Queen, met een al even rebelse ‘rockchick’ (Arianna Galletti) aan zijn zijde. Met een groepje gelijkgestemden begint ondergronds de revolutie. Daar lenen nummers als ‘Under pressure’ en ‘I want to break free’ zich natuurlijk goed voor.

Vaart erin

Regisseur Massimo Romeo Piparo heeft de vaart er goed in, met snelle scènewisselingen in een decor met draaiende trappen en videoachtergronden van een futuristische stad. Hoewel het uitgangspunt van het verhaal – een hypertechnologische wereld, waar iedere vorm van creativiteit en individuele expressie de kop wordt ingedrukt – in potentie interessant is, is deze voorstelling doorspekt van clichématige achtervolgingen, grappen en een halfslachtige romance. Voeg daar nog een zoektocht naar ‘de laatste gitaar op aarde’ aan toe en het voelt een beetje, alsof je naar een animatieserie voor kinderen zit te kijken.

In 2010 was We will rock you voor het eerst in Nederland te zien, vertaald door Martine Bijl. Nu wordt de musical volledig in het Engels opgevoerd. Het merendeel deel van de cast bestaat uit Italiaanse acteurs – evenals de regisseur en co-producent PeepArrow. En dat hoor je: veel acteurs spreken met een stevig accent, waardoor niet alle dialogen even goed te volgen zijn. Dit gaat gepaard met een flink aangezette acteerstijl, waarbij alles lekker groot wordt uitgespeeld. Ook op de achterste rij zal niemand iets ontgaan.

In deze musical ligt alles er dus duimendik bovenop, maar de muziek is wél in orde. Trouw aan het origineel werken de cast en muzikanten ruim twintig Queen-hits af. Deze nummers worden prima uitgevoerd, maar dan vraag je je toch af wat de meerwaarde van een musical is, als er ook coverbands bestaan en Queen zelfs nog toert, met zanger Adam Lambert als formidabel frontman?