Ook premier Rutte ontving reiskostenvergoeding

Als Kamerlid ontving premier Mark Rutte ongeveer 20.000 euro aan reiskosten, schat hij. Dit terwijl hij ook gebruik kon maken van de fractie-auto van de VVD.
Foto Sem van der Wal/ANP

Premier Mark Rutte ontving als VVD-fractieleider tussen 2006 en 2010 een reiskostenvergoeding, terwijl hij ook de beschikking had over een auto van de VVD-fractie. Hij schat ongeveer 20.000 euro ontvangen te hebben. Dat zei Rutte tijdens de wekelijkse persconferentie na de ministerraad vrijdag.

Op verzoek gaf Rutte vrijdag inzage in de vergoedingen die hij als Kamerlid ontving. Omdat de vergoeding automatisch werd uitbetaald, zegt hij er destijds „niet over nagedacht te hebben”. Ook gaf Rutte toe tijdens zijn periode als Kamerlid „vaak gebruik te hebben gemaakt” van het vervoer dat beschikbaar werd gesteld door de fractie. Maar volgens Rutte heeft hij geen regels overtreden door daarnaast een reiskostenvergoeding te accepteren.

De premier gaf vrijdag toe dat, als hij nu opnieuw voor de keuze zou staan, hij geen reiskostenvergoeding zou accepteren. Hij is echter niet van plan het bedrag terug te betalen. Verder zei de premier nooit wachtgeld te hebben geaccepteerd, net als minister Stef Blok (Buitenlandse Zaken, VVD). Wel ontving Blok, net als Rutte, een reiskostenvergoeding toen hij fractieleider was.

Lees ook: Dijkhoff: geen spijt, geen wachtgeld

Dijkhoff

Ruttes partijgenoot en VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff oogstte recent veel kritiek toen bleek dat hij wachtgeld en een reiskostenvergoeding ontving. Hij stelde echter de wachtgeldregeling nu niet stop te kunnen zetten, omdat hij het ontvangen bedrag dan terug zou moeten betalen. Donderdag bleek dat dit niet hoeft, bevestigde het ministerie van Binnenlandse Zaken. Daarop zette hij beide regelingen stop.

De VVD-politicus ontving in totaal ongeveer 80.000 euro aan wachtgeld. De reiskostenvergoeding bedroeg ongeveer 4.900 euro per jaar. Rutte hield vrijdag vol dat Dijkhoff niets verkeerd heeft gedaan door het wachtgeld en de reiskosten te accepteren: „Hij heeft het volste recht om wachtgeld te accepteren.”