‘Ik trek mijn eigen plan, zonder pretenties’

Mediavreters Fotograaf Vera Cornel (26) laat zich niet in een keurslijf duwen. „Mijn smaak varieert heel erg: van trage arthouse naar goedkope reality.”
Illustratie Anne Caesar van Wieren

Fotograaf Vera Cornel wordt enthousiast van mensen die het voor elkaar krijgen hun eigen utopia te creëren. „Ik fotografeer veel in Rotterdam-Zuid. Daar voel ik me thuis, er gebeuren zoveel mooie en grappige dingen. Niet iedereen wil er wonen, omdat velen bij Zuid denken aan criminaliteit en armoede. Ja, bewoners hebben hier minder, maar ze maken er wat van. Wie een kerstdorp voor zijn huis wil zetten, doet dat gewoon.”

„Toen ik begon met professionele fotografie werd mij nogal eens gevraagd of ik stagiair was. Een bepaald slag mensen neemt me niet serieus omdat ik een ‘jonge vrouw’ ben. Dat is niet zo erg, maar het is fijner als mensen er wel vanuit gaan dat je iets kan.” Op sociale media valt haar op dat velen hun leven mooier schetsen dan het werkelijk is. „Prima hoor, maar ik heb wel moeite met het dwingende idee van een groots en meeslepend leven. Als je het enkel doet voor de status, dan vind ik het een beetje wrang. Ik denk dat het niet zozeer aan het medium ligt, maar vooral aan hoe je in het leven staat. Ik kan lachen om mensen die zichzelf constant proberen te bewijzen en willen laten zien dat ze een alfamannetje zijn, bijvoorbeeld.”

Op Instagram gebruikt Cornel een privé- en werkaccount: „Daardoor kun je ook een eenzijdig beeld van mij krijgen. Zie je alleen mijn persoonlijke account dan kun je denken dat ik alleen maar lollig doe. En als je alleen mijn professionele account ziet, dan kun je denken: er zit veel schoonheid in die foto’s die ze maakt, het ziet er klassiek en minimalistisch uit. Terwijl die stijl niet per se overeenkomt met mijn karakter. Het is een bewuste keuze geweest om deze leefwerelden gescheiden te houden. Maar mensen willen je in een keurslijf duwen, merk ik. Je ziet er zo uit, dus je houdt van zulke muziek. Dat idee. Mijn smaak varieert overigens heel erg: van trage arthousefilms naar goedkope reality.”

Recent schrapte RTL het verleidingsprogramma De Villa vanwege seksueel wangedrag van deelnemers. „Die scènes kunnen natuurlijk echt niet. Figuren die denken dat ze het recht hebben om aan je lijf te zitten, daar ben ik echt heel fel op. Als er tijdens het uitgaan iets lijkt te gebeuren ga ik meteen verhaal halen. Dat wordt niet altijd goed ontvangen, dan denken ze dat ik overdrijf. Ik ken ook wel mensen die niks durven te zeggen als ze lastiggevallen worden. Was ik verlegen, dan zou ik het wel fijn vinden als iemand naar me toe komt en even vraagt: ben je oké?”

Een luchtiger fragment uit De Villa heeft ze opgeslagen op haar telefoon. Een vrouw heeft geen man gevonden en propt voordat ze uit het programma vertrekt een paar potten mayonaise in haar koffer. „De gemiddelde persoon zou zeggen: ik heb mijn liefde niet gevonden, vervelend. Zij denkt: joh, het is wat het is, laat ik het beste eruit halen. Die potten gaan met mij mee. Ik zou hetzelfde hebben gedaan.”

„Het nieuws heb ik lang niet gevolgd, ik denk uit gemakzucht. Tegenwoordig kun je niet meer wegkijken. Ik probeer me goed in te lezen, ook politiek gezien. De wereld is niet zo’n hele positieve plek. Daarom vind ik het juist zo leuk als iemand zijn eigen plan trekt en zijn leven zo comfortabel mogelijk inricht. Wat een ander van jou kan denken, waarom zou je daar wakker van liggen?”