Brieven

Brieven

Foto ANP

Ik ben blij met het vrouwenquotum, dat ervoor zorgt dat meer vrouwen zullen worden aangenomen in topposities. Vrouwen die beweren dat ze liever worden gekozen op basis van wat ze kunnen in plaats van wat ze zijn, zou ik de vraag stellen: wat is er verkeerd aan gekozen te worden op basis van wie je bent? Ik geloof niet dat mannen alleen gekozen worden voor een topfunctie omdat ze beter zijn. Vaak wordt een mannelijke ceo gekozen omdat hij de juiste connecties heeft, of omdat hij de regels van de ‘corporate game’ beter kent. Bij mijn studentenvereniging is er in de afgelopen 209 jaar twee keer een vrouwelijke rector geweest, terwijl de man-vrouwverhouding de afgelopen veertig jaar 50-50 was. Zou er in al die jaren geen vrouw geweest zijn om een zootje dronken studenten te managen? Toch valt er zeker iets tegen het vrouwenquotum in te brengen. Het echte probleem lost het quotum namelijk niet op. Vrouwen werken vaker in deeltijd. Ook blijft het een feit dat alleen vrouwen tijdens de zwangerschap zestien tot twintig weken verlof krijgen. Daar staat een verlof van vijf dagen voor mannen tegenover. In dat opzicht zouden we een voorbeeld kunnen nemen aan de Scandinavische landen, waar het verlof voor mannen en vrouwen gelijkwaardiger is. Een ongelijke werkverdeling blijft dus, maar het quotum dwingt bedrijven een pad te kiezen dat ze de afgelopen decennia niet op eigen houtje bewandelden. Tegenstanders van het quotum kunnen dat moeilijk ontkennen, en zij hebben geen andere oplossing aangedragen die werkelijk gewerkt heeft.