Brieven

Wat vinden de boomers zelf van Philip Huff?

De babyboomgeneratie is nu lang genoeg heilig verklaard, betoogde schrijver (1984) zaterdag. Zijn oproep om de belangen van jongere generaties zwaarder te wegen, riep veel reacties op. Een selectie.

Babyboomers

Levenslang idealistisch

Philip Huff trof me met zijn kritiek op de babyboomers recht in het hart (En nu zijn wij de meest egoïstische generatie, 30/11). Huff erkent dat hij de generalisatie van mijn generatie nodig heeft om zijn betoog te onderbouwen, maar desalniettemin open staat voor individuele verhalen. Bij dezen. Toen mijn vader uit het gijzelaarskamp in Sint-Michielsgestel thuiskwam, vierden mijn ouders dat met de creatie van hun babyboomer. In de jaren zestig en zeventig zette ik me in voor de idealen van een samenleving waarin kennis, macht en inkomen gelijk verdeeld waren. Ik was actief in de Nijmeegse Studenten Vakbeweging, demonstreerde tegen de Vietnam-oorlog en tegen kernwapens, zette me in voor een ‘kritische’ psychiatrie, et cetera. Later werd ik lid van de PvdA, nog later ook van GroenLinks. En ja: ik heb een redelijk hoog inkomen en een huis. En nee: mijn idealen zijn in essentie onveranderd gebleven. Ook al sjouw ik met mijn stramme knieën nog zelden met een spandoek, mijn stem en gedrag hoop ik nog mijn leven lang in lijn met die idealen te houden.

Hulde voor Huff

Ontneem ze hun stem

Ik ben van ‘net vóór de oorlog’,

maar ben het in bijna alles eens met Huff. Behalve met zijn oplossing om in het democratische proces het belang van jongere generaties zwaarder te laten wegen. Dat zal niet helpen. Wat wel? Ontneem het kiesrecht aan babyboomers!

Pensionado’s

Onmisbare bijdrage

Philip Huff kijkt steeds naar één kant en ziet daar slechts steenrijke, luidruchtige pensionado’s. Ik nodig Huff uit ook eens de andere kant op te kijken. Misschien ziet hij wel net als ik die vele gepensioneerden die op hun kleinkinderen passen, die in verzorgingshuizen de dagbesteding op zich nemen, in hospices een goede laatste levensfase van stervenden mogelijk maken, die wandelpaden onderhouden, of een groepje asielzoekers wegwijs maken in Nederland. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Gemene deler: zij allen leveren een onmisbare bijdrage aan de Nederlandse samenleving (en voelen zich waarschijnlijk ook verantwoordelijk voor de problemen waarmee wij allemaal geconfronteerd worden). Daarom is de suggestie hen te beperken in hun burgerrechten uiterst kwalijk.


Via nrc.nl

verworvenheden

Demografisch overwicht

Ik steun Huff in het punt dat we moeten nadenken over de vermogensstapeling van een generatie die waarschijnlijk nog 30 jaar meegaat (de babyboomers) in relatie tot de grote issues van nu: klimaatcrisis, huizencrisis, pensioencrisis. Het lijkt erop alsof de babyboomers vertrekken vanuit ‘na mij de zondvloed’, ‘ik heb gewoon betaald voor mijn pensioen’. Allemaal waar, en op individueel niveau past geen verwijt. Maar ik roep op om niet alleen vanuit behoud van de huidige verworvenheden te denken. In de uitzending van Buitenhof (25/11) werd bijvoorbeeld al een bijzondere belasting geopperd op de extreme winsten die babyboomers maken op hun huizen. In het licht van het pensioen dat ze toch al vangen, niet onredelijk. De reactie van „vroeger hadden wij pas echt armoede” en „ik kan toch niets doen aan mijn geluk?” helpen niet. De jongere generaties moeten ook verantwoordelijkheid nemen (op zijn minst stemmen!), maar aan sommige zaken kan nu door het demografische overwicht van de babyboomers niet worden getornd.


Via nrc.nl

En wij dan?

Verloren generatie

Slechts één generatie heeft recht van spreken over de babyboomers, en dat is de groep geboren tussen 1955 en 1970, de verloren generatie. Alle voordelen waren opgebruikt toen zij banen, betaalbare huizen, vervroegd pensioen enz. zochten. Zij dragen nu de mantelzorg voor de tweede vergrijzing, moeten tegen de verwachting in op hun 65ste doorwerken, hebben op hun huis schuld en geen overwaarde.


Via nrc.nl

Generalisatie

Stop generatiedenken

Huff, stop toch eens een hele generatie ergens verantwoordelijk voor te maken. Als actief lid van de protestgeneratie ’68 ben ik nog steeds trots dit land democratischer en vrijer te hebben gemaakt. Maar in de 48 jaar dat ik stemrecht heb, heb ik me slechts 4 jaar op regeringsniveau vertegenwoordigd gevoeld: het kabinet Den Uyl. Daarna heb ik met afgrijzen de neoliberale afbraak van de verzorgingsstaat aangezien, en de verrijking van de bovenlaag. Soms demonstreerde ik ertegen. Hoezo verantwoordelijk? En de bepalende politici voor die afbraak waren Lubbers, Kok, Balkenende, Bos, Rutte en Dijsselbloem: niet één babyboomer. Binnen de babyboomgeneratie zijn de verschillen groot: als ambtenaar had ik een prima salaris, studiegenoten verdienden een veelvoud in het bedrijfsleven. Maar de grote groep lager opgeleide generatiegenoten hebben afkalvende pensioentjes. Hoezo dé babyboomers? Stop het generatiedenken, kijk wie verantwoordelijk waren voor de afbraak en welke groepen het meest profiteerden. Spreek die aan.

Correcties/aanvullingen

Apostrof

Oh ironie… In het artikelDe apostrof staat er alleen voor (3/12, Achterpagina) ontbreekt juist dit leesteken eenmaal door een redigeerfout. Bij ‘Richards ergernis’ wordt verwezen naar de oud-journalist John Richards. De juiste schrijfwijze is dan ‘Richards’ ergernis’.