Recensie

Recensie Film

Edward Norton vertilt zich aan film noir ‘Motherless Brooklyn’

Misdaadfilm In ‘Motherless Brooklyn’, zijn tweede film als regisseur, speelt Edward Norton een privédetective die lijdt aan het syndroom van Tourette.

Detective met Tourette: Edward Norton in ‘Motherless Brooklyn’.
Detective met Tourette: Edward Norton in ‘Motherless Brooklyn’.

Acteur Edward Norton had twintig jaar nodig voor Motherless Brooklyn; pas zijn tweede speelfilm als regisseur na Keeping the Faith (2000). Hij baseerde het scenario op een roman van Jonathan Lethem, maar verplaatste de handeling van de jaren negentig naar de jaren vijftig. Zo kon hij de film met meer overtuiging in de mal gieten van een film noir, met de bijbehorende privédetective, femme fatale, zware jongens en veel jazz.

Zo’n lange aanlooptijd hoeft op zichzelf geen handicap te zijn. De film speelt zich af in de schimmige wereld van het New Yorkse vastgoed; het milieu dat Donald Trump heeft voortgebracht. De film heeft daardoor enige actualiteitswaarde. Maar dat maakt de film nog niet per se goed.

Hoofdpersoon is privédetective Lionel Essrog, die lijdt aan het syndroom van Tourette. Je kunt je voorstellen waarom een ambitieus acteur als Norton daarop aansloeg. Het is een aandoening waarbij een Oscar-nominatie haast vanzelf opdoemt. Maar als regisseur heeft hij zich aan deze film vertild. Een film in de beste tradities van film noir moet kort, strak, cynisch en vooral onsentimenteel zijn. Nortons film is het tegenovergestelde van al die zaken. Motherless Brooklyn oogt als een opgeblazen prestigeproject met een fikse sterrencast (Willem Dafoe, Bruce Willis, Alec Baldwin), maar zonder dramatische kern.