Opinie

Hee CDA, die ‘aardige’ Assad wil onze IS’ers wel berechten!

Is het een goed idee om IS’ers aan Syriës president Assad over te laten? Carolien Roelants herinnert zich hoe hij eerder gevangen extremisten inzette.

Dwars

Had u het gezien? Vorige week ging president Assad in een interview met Paris Match akkoord met het CDA-idee van hun berechting in Syrië!

Voor de duidelijkheid: ik vind dat de IS’ers terug hierheen moeten, allemaal, niet alleen de kinderen (die de Nederlandse politiek óók liever niet terug wil uit angst voor de boze burger), ook de mannen en vrouwen, hoe gevaarlijk en spijtloos ook. Daar heb ik argumenten voor. Niet omdat ik meer geef om moslim-extremisten dan om hun slachtoffers, wat ik weleens lees. Of omdat ik van de islamisering ben, wat ik ook weleens hoor. Maar omdat je andere landen niet kunt opzadelen met wat in essentie jouw probleem is.

Ook omdat je hen beter híér onder controle kunt hebben, al zal die controle zonder twijfel af en toe mankeren (ja ik hoor u wel, de aanslag op London Bridge van vrijdag door vrijgelaten terrorist-met-enkelband), dan dáár volledig ongecontroleerd. Want denk maar niet dat ze daar met zijn allen tot hun dood opgesloten zullen blijven, dus nog een jaar of tachtig, gezien de leeftijd van de kinderen. Ze worden willige rekruten voor IS en andere internationale terreurgroepen die daar voorlopig echt niet worden uitgeroeid, ook al verzekert Trump van wel. Die terreurgroepen profiteren namelijk van het corrupte wanbestuur in Irak en in Syrië (Assads ‘overwinning’ is in geen enkel opzicht synoniem met verbetering). En u en ik hebben intussen wel geleerd dat terreurgroepen zich van grenzen niets aantrekken.

Ik heb een precedent voor u: de tienduizenden jonge Arabieren die in de jaren tachtig de Afghaanse strijd tegen de Sovjetbezetting gingen helpen en daar radicaliseerden. Ook sommige van hun landen wilden hen niet terug, en deze ‘Arabische Afghanen’ voerden in de jaren negentig vanuit Jemen en andere bases een bloedige terreuroorlog tegen hun eigen en andere regimes.

De Nederlandse politiek hoopt nog altijd dat Irak Nederlandse IS’ers zal berechten, desnoods inclusief doodstraf (VVD, die haar principes daarvoor even opzij zet). Maar de Iraakse regering heeft er geen zin in en, voorzover ze nog bestaat tegenover woedend volksprotest, geen tijd voor.

Maar daar is Assad: hij wél. „We hebben gespecialiseerde rechtbanken, en ze zullen worden vervolgd”, zei hij tegen Paris Match over IS-verdachten. Op de vraag of hij hen uiteindelijk naar hun landen zal terugsturen zei hij: „Mensen vrijlaten in de wetenschap dat ze terroristen zijn en hen naar andere landen sturen om burgers te doden, dat is immoreel.” Manna uit de hemel voor het CDA, denk ik, dat met Assad over de IS’ers in gesprek wil. „We kunnen wel blijven zeggen: wat een enge man, die Assad, maar daarmee schieten we uiteindelijk niets op”, aldus CDA’er Van Helvert.

Nee, CDA/Van Helvert, Assad is wel degelijk zo’n enge man dat we nooit zaken met hem kunnen doen, en niet alleen wegens de gruwelijke onderdrukking van zijn eigen bevolking. Vergeten hoe hij in het verleden gevangen extremisten gebruikte? Vanaf 2003 stuurde hij hen de grens over voor aanslagen op de Amerikaanse bezetters van Irak. In 2011 liet hij duizenden extremisten vrij die met hun jihad de reguliere oppositie in diskrediet brachten. Missie geslaagd: onder de jihadistische omstandigheden durfde het Westen het niet aan Assad ten val te brengen. Assad was alleen gevaarlijk voor zijn eigen bevolking, de jihadisten claimden de wereld als strijdperk.

Beter halen we die IS’ers terug.

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plaats elke week de feiten van de hypes.