Vrij zijn is...oude rijksdaalders verzamelen

Vrij Hoe breekt Nederland uit de sleur?

‘Het aanbod is wel wat karig zegt voorzitter Bert Gardien (76) als hij de veilinglijst bekijkt. „De munten komen van de leden, of van overleden familie.” Gardien is voorzitter van de Numismatische Kring Zeeland en al vijftig jaar muntenverzamelaar.

Iedere tweede dinsdagavond van de maand komt de kring samen in Zorgcentrum Mondriaanhof in Middelburg. Om munten te ruilen, voor een lezing of, zoals vandaag, voor een besloten veiling. Zo’n dertig numismaten, mannen in bordeauxrode, donkerblauwe en grijze pullovers, zitten klaar, de mappen met munten voor zich.

Voor een kast met streekromans zit een groep oude getrouwen aan de koffie. Meneer Tas (88) en zijn vrouw komen elke maand. Tas bracht zijn collectie onlangs naar veilinghuis Karel de Geus in Eindhoven: „M’n kinderen zijn niet geïnteresseerd en ze kennen de waarde niet.” Thuis hebben ze nog vijftien koffie- en theeserviezen en verzamelingen modelauto’s, onderscheidingen en oude strijkijzers. „En natuurlijk de postzegels.” Een leven brachten hij en zijn vrouw door met verzamelen en sorteren.

Veilingmeester De Kraker vraagt of iedereen een biednummer heeft. Hij leest de veilinglijst voor uit clubblad Munten Nieuws. „Kavel nummer een, een zilveren gulden uit 1954: 2,50.” Het blijft stil. Bij kavel veertien, een zilveren rijksdaalder uit 1962, is het prijs. Voor 5,50 gaat hij weg. Kavel achttien, een rijksdaalder met Zeeuwse klop, levert een tientje op. Na de Unie van Utrecht in 1579 werden in Middelburg ook Zeeuwse munten geslagen, favoriete objecten van de leden.

De markt is verzadigd en de mensen zijn te druk op hun schermpjes

Bert Gardien

Het is muisstil. Biednummers gaan omhoog. Vaak aan de tafel met leden die ook op de markt staan met een kraam munten en postzegels.

Tegen het einde komt er meer reuring. De Kraker zwaait met dikke catalogi uit de nalatenschap van de voormalige secretaris. Delen van de Standard Catalog of World Coins – antiquarisch vijftig à zestig euro waard – gaan voor twee euro weg. Afrekenen bij penningmeester Renate de Rover (54), die in Excel alles efficiënt bijhoudt. En dan een glaasje rode wijn of een flesje 7-up.

Van de jaren vijftig tot begin jaren tachtig beleefde de numismatiek hoogtijdagen, vertelt Gardien: „Maar de markt is verzadigd en de mensen zijn te druk op hun schermpjes.” Zelf heeft hij zijn verzameling geliquideerd. Maar wie weet. Kinderen houden van verzamelen. Op de website staat een kant-en-klare spreekbeurt numismatiek.

De taxi van het echtpaar Tas staat voor. De glazen deuren met Mondriaan-plakplastic schuiven open. Gardien vouwt zijn hand open: hij heeft toch weer wat gekocht. Zilveren guldens uit 1954. Fleur du coin, mooie glans, nooit in omloop geweest.

Correctie (29 november 2019): Penningmeester Renate de Rover is 54 jaar en geen 58 jaar zoals in een eerdere versie stond.