Opinie

Paspoortprobleem met Rabat? Zelf oplossen!

Staatsburgerschap Neem zelf initiatief en kijk niet naar de Nederlandse overheid om de kwestie van twee nationaliteiten met Marokko op te lossen, schrijft .
Foto Ilvy Njiokoktjien/ANP

Het is bijna onmogelijk om tegen meer keuzevrijheid te zijn. Ook niet als het gaat om Nederlanders met Marokkaanse roots en hun dubbele staatsburgerschap (Laat Rabat iets doen aan onvrijwillige onderdanen, 27/11). In het manifest Keuzevrijheid in Nationaliteit wordt het beeld opgeroepen van een Nederland dat stampvol zit met onvrijwillige onderdanen van Marokkaanse komaf die af willen van hun ongewenste nationaliteit.

Toch blijft het lastig te begrijpen waarom men zich niet richt tot partijen die een direct aandeel hebben in dit beleid, zoals de Marokkaanse overheid. Maar ook: de eigen ouders. Het manifest roept Ankie Broekers op „dit probleem” op tafel te leggen in Marokko. Met dit pleidooi van persoonlijke onmacht voed je het idee dat Nederlanders met een dubbele nationaliteit zwak en beïnvloedbaar zijn.

In het kader van meer keuzevrijheid, doet het er eigenlijk niet toe dat het manifest door slechts twaalf mensen is ondertekend. Je zou gewoon zonder poespas afstand moeten kunnen doen van een nationaliteit. Het is even onzinnig als ongebruikelijk dat overheden het lastig maken voor zogenaamde onderdanen om hun ongewilde nationaliteit kwijt te geraken.

Keuzevrijheid

Toch kun je je afvragen of de term ‘keuzevrijheid’ in dit geval niet misleidend is. Daarmee wordt immers gesuggereerd dat iedereen alle nationaliteiten normaal gesproken voor het kiezen heeft.

Daar waar mensen tot het uiterste gaan om een nationaliteit te bemachtigen, wordt het beeld geschetst dat men in dit geval tot het uiterste is gegaan om ervan af te komen. Dat is dus nog maar de vraag. Een initiatief in Nederland om het kabinet aan te zetten dit ‘Marokkaanse’ probleem in Rabat neer te leggen is omslachtig.

Je eigen ouders hebben je netjes ingeschreven bij het Marokkaanse consulaat

Helemaal als je kijkt naar de argumenten waarmee dit probleem wordt geduid. Wie wil klagen over de Marokkaanse nationaliteit, kan dat beter bij zijn moeder of vader doen. Die hebben hun kinderen namelijk netjes ingeschreven bij het plaatselijke Marokkaanse consulaat. ook als zij in Nederland geboren zijn. Hoe weet de Marokkaanse overheid anders van hun bestaan?

Wie na het gesprek met zijn ouders nog worstelt met zijn Marokkaanse nationaliteit, kan zijn inspanningen beter richten op de Marokkaanse overheid. Inspanningen die vooralsnog lijken te ontbreken.

Tranentrekkende artikelen over hoe machteloos Nederlanders met Marokkaanse roots wel niet zijn tegenover de lange arm van Rabat, zijn geen aangename afwisseling voor de artikelen waarin dezelfde groep wordt weggezet als opgedrongen gespuis in dit land.

Lees ook: Discussie over dubbele nationaliteit laait op door Brexit

Veiligheidsmachtiging

In het artikel wordt gesuggereerd dat een Marokkaanse nationaliteit problemen kan opleveren bij het verkrijgen van een veiligheidsmachtiging. Op de vraag of buitenlandse mogendheden invloed op je hebben zul je ‘ja’ moeten antwoorden. Ik heb in mijn omgeving nog nooit gehoord van dit ‘probleem’ dat daarom een gezochte indruk maakt.

En dat terwijl er ernstiger zaken zijn waarover Nederlanders met Marokkaanse achtergrond zich druk kunnen maken. Bijvoorbeeld de vraagtekens die Gert-Jan Segers van de ChristenUnie zet bij onze loyaliteit aan Nederland.

Doe er vooral wat aan als je van de Marokkaanse nationaliteit af wil, maar laat Broekers-Knol zich druk maken om impasses die daadwerkelijk bestaan. Want, behalve dat het onzinnig is om het zo lastig te maken om van een nationaliteit af te komen, blijken de eigen inspanningen om hier iets aan te veranderen, minimaal. Wellicht is ‘de lange arm van Rabat’ eerder een kronkel in de eigen gedachten.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.