Recensie

Folkband Wardruna steelt de Vikingcultuur terug van extreem-rechts

Recensie De Noorse folkband Wardruna zingt over oud-Scandinavische goden en speelt op middeleeuwse instrumenten. In TivoliVredenburg waant het publiek zich in het Vikingtijdperk.

Wardruna in een uitverkocht TivoliVredenburg.
Wardruna in een uitverkocht TivoliVredenburg. Foto Tim van Veen

Er klinkt hoorngeschal en gebeuk van hertenleren trommels. Het openingslied ‘Tyr’ van de Noorse formatie Wardruna is vernoemd naar de gelijknamige, oud-Scandinavische oorlogsgod en klinkt als een intimiderende strijdmars. De folkband grijpt terug op muziektradities uit voorchristelijk Scandinavië.

Frontman en oprichter Einar Selvik, vanavond gekleed in een zwarte tuniek, zijn baard in een lange vlecht, zet teksten over oud-Scandinavische goden en het runenalfabet op muziek. Wardruna werd wereldberoemd toen hun muziek werd opgenomen in de soundtrack van televisieserie Vikings. De band speelt vanavond voor de vierde keer in een uitverkocht TivoliVredenburg.

Wardruna bespeelt uitsluitend instrumenten uit de Vikingtijd en zingt in het Noors en oud-Scandinavisch. De muziek is even wennen, maar na vier nummers komt ook deze sceptische recensent in de Vikingflow. Je voelt de harde drumritmes in je buik, en de bulderende stem van voormalig metalzanger Einar Selvik houdt je als luisteraar bij de les, ook al begrijp je niets van wat hij zingt.

Selvik krijgt de zaal muisstil met zijn interpretatie van het middeleeuwse gedicht Völuspá. Nog indrukwekkender is het dreigende ‘Fehu’, waarin het Zweedse strijkinstrument nyckelharpa een belangrijke rol speelt. Op het lied ‘Runaljod’ kan zowaar gedanst worden. Met een beetje fantasie klinkt het ritme als dat van ‘Faith’ van George Michael.

Lees ook: ‘Paganfolk’ doet het goed in Nederland

Wardruna leeft niet in het verleden, vindt Selvik. „We maken onze muziek niet omdat we denken dat het vroeger beter was”, zegt hij tegen het publiek. „En al helemaal niet vanwege de bullshit-gedachte: mijn cultuur is beter dan de jouwe.” Uit de zaal klinkt instemmend gejuich.

De zanger doelt op extreem-rechtse groeperingen die het heidense Noorden zien als oorsprong van hun ‘Germaanse’ cultuurideaal, en oud-Noordse runen gebruiken als politieke symbolen. Daarvan heeft Selvik zich al vaker gedistantieerd: de zanger trekt zich niets aan van de politieke toe-eigening, hij geeft met zijn band een overtuigend eerbetoon aan de tradities van zijn Scandinavische voorouders.