Opinie

Waarom kan het bij de Paashaas wel en bij Sinterklaas niet?

Marcel van Roosmalen

Na de racistische spreekkoren tegen Excelsior-speler Ahmad Mendes Moreira sprak de aanvoerder van het Nederlands elftal, Georginio Wijnaldum, zich op de persconferentie voorafgaand aan de wedstrijd tegen Estland fel uit tegen racisme. Willem Vissers van de Volkskrant zat eerste rij en was net als de andere verslaggevers – terecht – onder de indruk: eindelijk een serieus te nemen statement vanuit het voetbal zelf.

In een interview met de Volkskrant – Willem wordt tegenwoordig voorafgaand aan een belangrijke wedstrijd gebeld door een verslaggever van zijn eigen krant – zei hij: „Dat deed Wijnaldum heel goed. Grote klasse. Daar kunnen veel politici nog wat van leren.”

In zijn verslag van Nederland-Estland (‘Bloedbroeders rollen Estland op, ongeacht geloof kleur of wat dan ook’) deed Vissers daar een dag later in lyrische stijl nog een schepje bovenop.

„Net vijf minuten zijn gespeeld in de Johan Cruijff Arena als Georginio Wijnaldum scoort, naar de zijlijn rent en zijn linkerhand om de rechterhand van de meegespurte Frenkie de Jong vouwt, terwijl zijn donkere vinger naar de witte huid van De Jong wijst. Twee armen naast elkaar, in elkaar gehaakt. Bloedbroeders. Vrienden. Middenvelders. Mannen, samen op jacht naar succes.”

Na Nederland-Estland treffen de aanvoerder van het Nederlands elftal en de verslaggever elkaar weer.

„De vroeger verlegen jongen toont zich dinsdag op de late avond een waardig gelegenheidsaanvoerder, een sportman die zijn status durft in te zetten voor een hoger doel.”

Samen duiken ze de diepte in. De verslaggever vraagt de speler naar zijn mening over Zwarte Piet en noteert:

„Als het aan hem ligt, verandert het feest. ‘Ik zag laatst een documentaire over de Paashaas. Die was eerst ook zwart. Die hebben ze veranderd. Waarom kan het bij de Paashaas wel en bij Sinterklaas niet? Ik denk dat ik dat een keer ga posten.’”

De maker van „de documentaire” – satiricus Roel Maalderink, die dagelijks aan de hand van een absurde mening namens het AD de stemming in het land peilt – las de tekst ook en twitterde: „Ook Wijnaldum heeft deze ‘documentaire’ gezien.”

De Volkskrant besloot vervolgens om de hele passage dan maar uit het interview te hakken: „In een eerdere versie van dit interview verwees Georginio Wijnaldum naar een filmpje over de paashaas. Dit betrof een satirisch filmpje en sluit niet aan bij het serieuze pleidooi tegen racisme. De alinea is daarom verwijderd.”

Ik was graag bij dat gesprek tussen Willem Vissers en Georginio Wijnaldum over de paashaas geweest, maar vroeg me ook af waarom deze passage niet meer relevant was. Staan voetballers boven gewone stervelingen en is een telefoontje voldoende om een tekst aan te passen, of vond de interviewer dat de passage afbreuk deed aan het monument waaraan hij al dagen aan het beitelen was?

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.