Mohamed Ihattaren, de zwervende regisseur van PSV

PSV Toptalent Mohamed Ihattaren (17) is in korte tijd uitgegroeid tot een van de bepalende spelers bij PSV. De steekpass is zijn handelsmerk.

Mohamed Ihattaren (midden) in duel met Chidera Ejuke van sc Heerenveen. Links Hicham Faik.
Mohamed Ihattaren (midden) in duel met Chidera Ejuke van sc Heerenveen. Links Hicham Faik. Foto Maurice van Steen/ANP

Hij zwerft over het veld, op zoek naar ruimte. Hij is spelverdeler, maar niet in de klassieke zin van het woord. Een vaste positie lijkt hij niet te hebben – kind van het moderne voetbal. Het ene moment komt hij vanaf links, dan staat hij weer rechtsbuiten en het andere moment speelt hij als valse centrumspits.

„Hij is een beetje overal”, zegt Sherel Floranus, verdediger van tegenstander sc Heerenveen.

Het gaat over Mohamed Ihattaren, het 17-jarige toptalent van PSV. „Hij is heel lastig te verdedigen”, zegt Heerenveen-aanvoerder Hicham Faik, zondagmiddag. Floranus: „Hij wil altijd een mannetje passeren. Als je te gretig bent en toch hapt, is hij weg.”

PSV bezweert de ergste crisis zondag, met een moeizame 2-1 op Heerenveen, na zes duels op rij zonder zege. De voorhoede is weer op oorlogssterkte, met de van blessures teruggekeerde Steven Bergwijn en Donyell Malen. Met twee fraaie afstandsschoten zorgt Bergwijn voor dat beetje lucht waar PSV zo naarstig naar hapte in de afgelopen weken.

Met de rentree van het aanvalsduo is PSV een andere ploeg. Dynamischer, sneller, directer, gevaarlijker. Al is het verval in de tweede helft groot; PSV ontsnapt in de slotfase aan een gelijkspel. De achterstand op koploper Ajax blijft elf punten.

De terugkeer van de twee aanvallers, maakt het voor Ihattaren makkelijker in zijn rol als spelverdeler, zoekend naar openingen. In stijlvol grijs colbert en zwarte coltrui staat Ihattaren in het Philips Stadion de pers te woord. „Zeker, zeker. Tuurlijk. Dat zijn belangrijke spelers voor het team.” Hij lacht: „Nu kan ik ook weer shinen, zoals we dat gewend zijn.”

Bijna-assists

Ihattaren weet de twee in de eerste helft goed te bedienen. Bijna-assists, tot drie keer. Vijftiende minuut: Ihattaren lanceert Malen met een dieptepass, maar de topscorer kan niet afronden. En na een half uur vindt hij Bergwijn in een vol strafschopgebied, bijna geruisloos, bijna ongezien – al leidt het niet tot groot gevaar.

Kort erop, een van de mooiere acties: Ihattaren draait soepel weg bij Faik en stuurt in één vloeiende beweging Malen diep, precies op maat.

Ihattaren is de regisseur, zonder zich aan een vaste positie te houden. Hij knikt, hij houdt ervan om rond te zwerven. „Ik krijg die ruimte ook van de trainer. Hij heeft veel vertrouwen in mij. We rouleren lekker door, met Stevie [Bergwijn], Don [Malen] en ik. Dat is gewoon heerlijk.”

Steven Bergwijn heeft gescoord voor PSV. Foto ANP Sport

Het heeft iets weg van pleintjesvoetbal, maar dan op het grote veld. Ihattaren: „Overal waar ruimte is kan je gewoon gáán. Niet zo van: oh, daar sta ik niet.”

Hij trekt regelmatig naar rechts, als rechterspits Ritsu Doan naar binnen komt. Ihattaren: „En als [linksbuiten] Stevie naar binnen komt, ga ik naar links. Het gaat gewoon zo: als jij daar loopt, hé lekker, doe je ding. Ik sta hier dan wel. Snap je?”

Hij dolt in de mixed-zone met teamgenoot Pablo Rosario, de controlerende middenvelder die verderop met de pers spreekt. „We hebben Pablo achter ons hè, met de strakke passjes.” Hij lacht, roept: „Pá-tje!”

Ihattaren weerspiegelt het herwonnen plezier bij PSV, na de crisisweken. Het duel met Heerenveen lijkt in zekere zin een nieuwe start. Met ook een nieuwe aanvoerder: de mondige back Denzel Dumfries neemt die rol over van de wat timide Rosario.

Als je Ihattarens leeftijd wegdenkt, verbaast zijn spel al bijna niet meer. Hij is in korte tijd uitgegroeid tot een van de bepalende spelers bij PSV. Met zijn gave traptechniek neemt hij alle corners. Hij speelt onbevangen, met de steekpasses als zijn handelsmerk. Maar ook hij valt in de tweede helft van de wedstrijd tegen Heerenveen ver terug – en is hij bijna onzichtbaar.

Te gast bij Oranje

Dinsdag was hij te gast in de Johan Cruijff Arena, bij het EK-kwalificatieduel van Oranje tegen Estland. Het is bekend: eerder deze maand verkoos hij het Nederlands elftal boven de nationale ploeg van Marokko. Hij heeft dinsdag „enorm genoten”, zegt hij.

Ihattaren: „Als je Frenkie de Jong, Memphis Depay, Georginio Wijnaldum en Matthijs de Ligt ziet spelen... Het was prachtig om te zien hoe het balletje rondging.”

Hij is het type speler dat het Nederlands elftal in potentie goed kan gebruiken – met het oog op het EK 2020. Bondscoach Ronald Koeman heeft vaker aangegeven dat hij met name offensief nog meer creativiteit zoekt, voor de ‘laatste pass’ naar de aanvallers. Het is de specifieke kwaliteit van Ihattaren: zoeken, vinden, handelen.

Afgelopen interlandperiode koos Ihattaren er in „onderling overleg” met Koeman nog voor niet aan te sluiten bij het Nederlands elftal. Hij heeft roerige, verdrietige maanden achter de rug: de keuze tussen Nederland en Marokko, de sportief mindere periode bij PSV en – bovenal – het overlijden van zijn vader.

„Ik vind het ontzettend knap hoe hij zich voetballend staande houdt in deze fase”, zegt coach Mark van Bommel. „Ik ben ook heel blij dat hij een familie om zich heen heeft, die hem daarin helpt, die hem met beide beentjes op de grond houdt. Hij is 17. Dat moet je niet onderschatten.”

Ihattaren vertelt over de rol van zijn familie. Hij is de jongste in een gezin met vijf broers en een zus. „Ik houd heel veel van ze en haal daar veel steun vandaan. Dat heeft mij enorm geholpen in deze tijd.”

Hij woont in Eindhoven, maar hij gaat vaak terug naar zijn familie in Utrecht. „Om de steun te voelen. Ik ga nu ook meteen terug naar Utrecht, om bij mijn familie te zijn.”

De steun voor zijn moeder heeft nu prioriteit, vertelt hij. „Ze heeft geen liefde meer in haar leven, dus moeten wij het maar zijn, de kinderen. Wij moeten de liefde geven en alles voor haar doen. Desnoods gaat het ten koste van iets anders. Voor mij staat mijn moeder nu op één.”