Het beste cadeau van Murat Isik Een Nintendo

Toen hij twaalf jaar was, kwam de allereerste Nintendo uit. Schrijver Murat Isik weet het nog goed. „Ik aanbad de spelcomputer in reclamefolders, maar realiseerde mij tegelijkertijd dat deze nooit voor mij weggelegd zou zijn. Het ding was 400 gulden en dat was voor ons gezin een kapitaal. Wij woonden in de Bijlmer en leefden van een uitkering. Mijn communistische vader weigerde, zoals hij dat zei, ‘te werken voor de kapitalisten’.

„Later dat jaar ging ik op schoolreisje, naar attractie park Duinrell. Ik kreeg een tientje mee voor wat te eten en drinken. Ik kocht een blikje cola en maakte de rest op in een speelhal. Toen mijn moeder hiervan hoorde, schrok ze enorm. Ze dacht dat als ik te veel in zulke hallen rondhing, ik een gokverslaving op zou lopen.

„Dus besloot ze dat ik een Nintendo 8 bit moest krijgen. Dan zou ik mijn spelletjes thuis spelen, onder toezicht, in plaats van buiten de deur in een hal. Zo kon zij de situatie onder controle houden en zorgen dat ik ook mijn huiswerk maakte.

„Het viel haar nog niet mee om mijn vader over te halen een Nintendo aan te schaffen. Zij hebben er dagenlang ruzie over gemaakt. Toen hij eenmaal om was, gingen we met z’n drieën naar Intertoys in Amsterdam-Zuidoost. Tot het allerlaatste moment durfde ik niet te denken dat mijn droom echt zou uitkomen. Zelfs toen de doos met de spelcomputer op de toonbank stond, dacht ik nog: ‘het gaat niet door’. Pas toen mijn vader de cheque overhandigde aan de verkoper durfde ik het te geloven.

„Ik heb de hele zomer van 1990 gespeeld. Ik werd een expert in Super Mario Bros, dat was mijn favoriete spel. Alle buurtkinderen kwamen langs en wilden vriendjes zijn. Dit cadeau heeft zoveel indruk op mij gemaakt dat het zelfs een rol speelt in mijn roman Wees Onzichtbaar.”