Recensie

Recensie Boeken

Een verklaring voor de chaos

Eigenlijk wil je vooral een non-fictieboek cadeau doen dat de huidige chaos in de wereld verklaart. En daar zijn er in 2019 nogal wat van verschenen. Je kunt bijvoorbeeld zowel terecht bij Mark Galeotti’s compacte We moeten het even over Poetin hebben als bij Bart van Loo’s De Bourgondiërs en Alexis De Tocquevilles Het Ancien Régime en de Revolutie. Alledrie gaan over machtsstructuren en historische processen die zich keer op keer lijken te herhalen, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er niets nieuws onder de zon is.

Maar het zou ook kunnen dat je voorkeur uitgaat naar een biografie over een intellectueel als Susan Sontag, wier denken over kunst veertig jaar na dato nog altijd actueel is. Benjamin Mosers voortreffelijke Susan Sontag laat je haar boeiende leven zien, dat niet onderdoet voor dat van een filmster als Audrey Hepburn – over wie Robert Matzen het even interessante Het Nederlandse meisje. Audrey Hepburn en haar tijd in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog publiceerde.

Voor ontevreden aanhangers van Zwarte Piet, stikstofminnende boeren en hardnekkige ontkenners van het millennialdenken is er Brett Easton Ellis’ Wit. Een vurig pleidooi voor authenticiteit, waarin de schrijver op elegante wijze zijn onvrede over de moderne tijd ventileert. En dan is er nog die stroom aan WOII-titels, waarvoor de belangstelling aanhoudt, omdat er almaar nieuwe verhalen opduiken.

De kunstliefhebber kan ongekend genieten van het onlangs met de Bookspotprijs bekroonde De avantgardisten. De Russische revolutie in de kunst 1917-1935 van Sjeng Scheijen. Niet eerder heb ik zo’n gezelschap halve gare types bijeen gezien, die zo’n grote invloed op de moderne kunst hebben gehad.