Recensie

Recensie Theater

Potentiële opwinding slaat om in verveling

Seks(e)(n) Gezelschappen Mugmetdegoudentand en het Vlaamse Compagnie de Koe filosoferen over alles wat met hedendaagse seksualiteit te maken heeft. De acteurs raken interessante thema’s, maar de voorstelling komt niet los.

Foto Koen Broos

Voor de opening hangen twee stellen rond. In een tuin, tussen verdorde berenklauwen, duurt het wachten lang. En waar wachten ze eigenlijk op? De presentatie van nieuwe modecollectie? Of is die ‘opening’ een metafoor: de mogelijkheid van iets onzekers, dat verlangen aanwakkert en relaties opschudt?

Voor Seks(e)(n) lieten Mugmetdegoudentand en De Koe zich inspireren door Goethes Die Wahlverwandtschaften uit 1809. In deze roman nodigt een verveeld echtpaar twee gasten uit op hun landgoed. Wat volgt is een experiment, waarbij de lezer het samenzijn kan bestuderen alsof het een scheikundeproef betreft.

Seks(e)(n) trapt af met een gesprek over modeontwerper Dries Van Noten. Zijn tuin is een terugkerend thema – een omgeving die ook wordt geëchood in het toneelbeeld van Bram De Vreese en Shane Van Laer. Soms dooft opeens het licht en dreunt verwachtingsvol een bas over het toneel (misschien begint het!), maar steeds is het loos alarm. Zo focust de voorstelling op het gelummel dat aan een ‘moment suprême’ vooraf gaat.

Acteurs Lineke Rijxman, Willem de Wolf, Natali Broods en Peter Van den Eede filosoferen over seksualiteit, gender en feminisme. Ze verkennen seksuele verlangens en onderdrukking, duiken diep in de terminologie die de hedendaagse seksualiteit omschrijft.

Ondanks de potentieel opwindende thema’s en fijn luchtig spel van de acteurs, komt Seks(e)(n) niet echt los. De tekst meandert van het ene discussiepunt naar het andere, maar zelfs als er iets van de bühne knalt is de blik altijd beschouwend. Daardoor blijven de bespiegelingen op afstand en uiteindelijk springt de verveling van het wachten op die opening ook over op het publiek.