Recensie

Recensie Muziek

Zorgelijke elektropop van gedecideerde Aafke Romeijn

Aafke Romeijn Twittercommentator en zangeres/muzikant Aafke Romeijn zingt over auto’s en snelwegen, maar haar toon is vooral bezorgd. De muziek daarentegen is rondborstig dansbaar.

Bij haar optreden, in Paard, Den Haag, draagt zangeres Aafke Romeijn het nummer ‘A15’ op aan haar auto, die ze altijd te vol laadt met apparatuur. Dit ‘A15’, vernoemd naar de weg tussen de Maasvlakte en Enschede, is niet het enige lied over auto’s, autoradio’s en snelwegen. Romeijns oeuvre ronkt van de vervoersmiddelen.

Maar bij Romeijn – voormalig – lerares Nederlands, twittercommentator en zangeres/muzikant, staat de auto niet voor vrijheid en ontsnapping. Want Aafke Romeijn heeft in het muzieklandschap een eigen niche gecreëerd: die van de zorgelijke elektropop. Haar muziek mag dan gesoigneerd en dansbaar zijn, de teksten lijken doorgaans ongerust. Pas je op met invoegen, heb je soms korsakoff of een kater, eet je wel genoeg? Dit soort vragen stelt ze in liedjes als ‘Corolla’ of ‘Ze Zeggen’, aangevuld met goede raad (‘rij voorzichtig’).

Live zingt ze de bezorgde liedjes op heldere en gedecideerde toon, wat een komisch contrast geeft. Maar vooral indrukwekkend is de muzikale uitvoering. Zelf bespeelt Romeijn een keyboard en effectpedalen, terwijl twee muzikanten zowel bas, gitaar als elektronica verzorgen. Het geheel krijgt een gestroomlijnde stuwing door de rondborstige elektronische klanken en de schwung van een funky bas. In ‘A15’, dat kwetsbaar begint, ontrollen zich elektronische vergezichten tot uiteindelijk een zwaardere versie van ‘Autobahn’, van het geestverwante Kraftwerk.

Hoe klein het podium van Paard Café ook is, tussen de drie muzikanten was nagenoeg geen interactie, en Romeijns presentatie is minder ontspannen dan haar zang. Ze is bang dat het publiek zich verveelt, zegt ze. Het bleek een overbodige zorg, de meeste cafégasten stonden uiteindelijk te dansen, zelfs bij het mooi melancholische ‘Ameland’.