Recensie

Recensie Muziek

Weelderige metal waarin zelfs een lief harpje past

Wild experiment ligt aan de basis van de black metal van Liturgy, de band rond Hunter Hunt-Hendrix. Anders dan op de cerebrale voorganger The Ark Work en de mathematische motieven van Aesthetica daarvoor, is de band op H.A.Q.Q. meeslepender en melodieuzer dan voorheen. De orkestraties zijn daarbij zo weelderig dat het soms lijkt alsof Kamasi Washington zich ermee heeft bemoeid.

Maar warm en comfortabel is het ook weer niet: de ijselijke krijszang van Hunt-Hendrix is terug, en grillige, elektronische glitches doorsnijden de caleidoscopische muziek, alsof de muziek soms te gecompliceerd is om te verwerken. Ook de afgewogen piano-intermezzo’s (Exaco I, II en III) zijn rusteloos en donker, maar erg mooi. In geen nummer valt alles zo mooi samen als ‘God of Love’, dat je met drie oren zou willen beluisteren. Smachtende riffs bezwijken halverwege onder hun eigen gewicht en geven ruimte aan strijkers, een jazzy vibrafoon, woordeloze zang en zelfs een lieflijk harpje.

Lees ook: Satan draagt skinny jeans