Recensie

Recensie Muziek

NITS verwijderen zich van gewone popsongs

De titel van het 24ste studioalbum van de NITS mag zowel op zijn Engels als Nederlands worden uitgesproken. Of het nu over een knoop gaat of een knot wol: het past bij de associatieve werkwijze die het Amsterdams/Haagse trio aanhield bij drie sessies van ‘instant composing’. Muziek zowel als teksten begonnen met improvisaties en op Knot verwijderen de NITS zich verder dan ooit van gewone popsongs. Zanger Henk Hofstede verbindt de Watersnoodramp van 1953 met de verloren gegane familieschilderijen, ziet de geest van Marvin Gaye in een souvenirwinkel in Oostende en zingt over een Mona Lisa in een jas van Dries Van Noten. Met minimale percussie en spookachtige elektronica is Knot een breiwerk van sfeervolle en soms duistere soundscapes. Des te opmerkelijker is het dat de 45-jarige NITS in openingsnummer ‘Ultramarine’ zo goed aansluiten bij de alternatieve popmuziek van nu dat ze warempel op Destroyer beginnen te lijken. Waarmee het beste van Knot meteen aan het begin wordt weggegeven.