Opinie

De blauwe fietsbanden verkondigen de nieuwe tijd

Column Amsterdam

Auke Kok

Alles wat ik te weten kom van die blauwe bandjes maakt mij vrolijk. Sluipenderwijs namen ze bezit van de stad en hoe meer fietsen met blauwe voorbanden er rondrijden, hoe boeiender het wordt. Alsof een geheimzinnige bacterie door de spaken woekert. ‘Swapfiets’ staat er op de frames en dat maakt het meteen modern: de blauwe fietsbanden duiden op de trend van weinig bezitten en veel ‘hebben’. Geen toeval – en ook dat is leuk – dat vrijwel alle blauwe bandjes onder jong volk ronddraaien: onder millennials natuurlijk, de spotifynetflixgeneratie die weinig op heeft met de ouderwetse statussymbolen. Want ja: als je geen auto hoeft omdat je er in een stad als Amsterdam alleen maar last van hebt – en je dus in zo’n elektrisch huurkarretje van A naar B rijdt – waarom dan wel een eigen fiets?

Dat is het mooie: wat een paar jaar geleden vanzelfsprekend was, is nu een punt van overweging. En nee, die banden zijn niet blauw omdat ze daarmee goedkoper zijn, wat soms wordt gezegd.

Leve het gemak, leve het verzet tegen het gesomber over de millennials

De oprichters komen uit Delft en verwijzen zo met een knipoog naar de kleur van het beroemde aardewerk uit hun stad. Helemaal goed. Al bevindt het hoofdkantoor van de onstuimig groeiende onderneming zich dan tegenwoordig hier bij de Amsteldijk: toch leuk te weten dat het allemaal begon met vier frisgewassen studenten aan de TU Delft. Er bleek een markt te zijn voor een soort leasefietsen, die à vijftien euro per maand verzekerd zijn tegen diefstal (met een eigen risico) en reparaties: goede fietsen die eigendom van Swapfiets blijven. Echt goedkoop is het natuurlijk niet: het barrel waar ik al jaren op rijd kostte me tweedehands ongeveer evenveel als een jaar aan contributies aan Swapfiets. Maar de millennials willen geen barrels, ze willen iets fatsoenlijks, ze willen niet steeds met een lekke band of haperende lichtjes naar de fietsenmaker. Als hun blauwebandjesfiets is gejat willen ze zorgeloos via de app een andere abonneefiets kunnen bestellen.

Lees ook: Fietsen zonder gedoe (en dat mag wat kosten)

De blauwe bandjes verkondigen zwijgzaam de nieuwe tijd. Ze wijzen ons op de dynamiek van de samenleving, op de onstuitbare vindingrijkheid van jong & slim. Vijf jaar geleden kwamen de vier studenten op een simpel ideetje en nu staan er meer dan 165.000 fietsende klanten in 76 steden in vier landen geregistreerd. De studenten – inmiddels ex-studenten uiteraard en vermoedelijk miljonairs in spe – geven werk aan mensen die ver van de arbeidsmarkt staan, zoals dat heet. Aan de ene kant sociaal en milieuvriendelijk en aan de andere kant moderne technologie (voor communicatie bij panne): hoe leuk is dat?

Geen eigen barrel, geen eigen auto, geen eigen huis (veel te duur), in steeds meer gevallen zelfs een inwissel-wasmachine en een inwissel-vaatwasser. Wat volgt er in de nakende inwisseleconomie nog meer? Leve het gemak, leve het verzet tegen het gesomber over de millennials, leve de blauwe bandjes die zeggen dat er hoop is. Als dit mogelijk is, is er nog veel meer mogelijk.

Auke Kok is schrijver en journalist.