Reportage

Suriname mag plotseling dromen over het WK voetbal

Surinaams voetbal Door de invoering van het sportpaspoort kunnen buitenlandse voetbalprofs uitkomen voor het Surinaams elftal. Bondscoach Dean Gorré stelt één voorwaarde: „Ze moeten écht voor Suriname willen spelen.”

Politicus en zakenman Ronnie Brunswijk beent op sportslippers door het gebouw van de Surinaamse voetbalbond (SVB). Deze ochtend meldt hij zich als voorzitter van landskampioen Intermoengotapoe om de inschrijvingsformulieren voor het nieuwe seizoen te tekenen. Dat begint in Suriname doorgaans tussen half oktober en eind november, tegen het einde van de lange droge tijd.

Brunswijk heeft de verhalen opgevangen over het sportpaspoort waarmee voetballers uit het buitenland voor Suriname kunnen spelen. „Voor mij hoeft het niet. We kunnen het toch ook met onze eigen jongens? Zorg dat de beste talenten een profcontract in het buitenland krijgen. Dan worden ze vanzelf sterker. Plaatsen we ons niet voor het WK 2022, no span. Wordt het vier jaar later.”

Daarmee verwoordt Brunswijk het sentiment dat tot dusverre gebruikt werd om de invoering van de dubbele nationaliteit voor profvoetballers van Surinaamse afkomst tegen te houden. Sinds de overheden in Den Haag en Paramaribo een paar jaar na de onafhankelijkheid in 1975 besloten Surinaamse ingezetenen voor een van beide nationaliteiten te laten kiezen, bleef het een uiterst gevoelige kwestie.

SVB-voorzitter John Krishnadath weet er alles van. Vijf jaar geleden was hij met stomheid geslagen toen een zorgvuldig voorbereide wetswijziging waarmee de overheid ‘buitenlanders die het land op een hoger niveau konden brengen’ de Surinaamse nationaliteit kon verlenen, werd afgeschoten in het parlement. „Kennelijk hadden we de nationalistische gevoelens onderschat.”

Meerdere paspoorten

Het FIFA-reglement is het probleem niet. Een international mag over meerdere paspoorten beschikken zolang een van zijn ouders of grootouders is geboren in het land waar hij voor uitkomt en daarvan de nationaliteit bezit. Terwijl landen als Jamaica en Trinidad – beide al eens present op een WK-eindtoernooi – soms niet één voetballer uit eigen land opstellen, bleef Suriname het enige land ter wereld dat geen spelers uit de diaspora opriep. Krishnadath: „Curaçao doet het nu prima dankzij spelers uit de Keuken Kampioen Divisie. Maar met alle respect; wij zouden jongens als Diego Biseswar of Ryan Donk kunnen opstellen. De Caribische landen volgen ons dan ook met argusogen.”

Het is de week waarin Suriname zich via de Nations League probeert te plaatsen voor het eindtoernooi om de Gold Cup, het kampioenschap voor landen uit Noord- en Midden-Amerika en het Caribisch gebied. Voor de SVB is die competitie financieel nauwelijks haalbaar. Aan vliegtickets, accommodaties en transportkosten is de bond zeker 350.000 dollar kwijt. „We krijgen geen cent van de overheid en het bedrijfsleven wil misschien één keer inkomen, maar niet structureel. Halen we de eindronde, dan hebben we daar niets te zoeken. Onze jongens zijn niet gewend om een maand lang op profniveau te spelen”, zegt Krisnadath.

Nigel Hasselbaink (links) en Gleofilo Vlijter. Foto Diederik Samwel

In aanloop naar de interland tegen Dominica komt er verandering in de zaak. Eerst wordt berichtgeving in Nederlandse media over een speelgerechtigde voetballer uit Europa nog afgedaan als voorbarig, maar een dag later maakt bondscoach Dean Gorré het wereldkundig: Nigel Hasselbaink krijgt tegen Dominica een basisplaats. De voormalige spits van Excelsior, tegenwoordig onder contract bij het Israëlische Hapoel Beër Sheva, heeft hiervoor toestemming gekregen van de Surinaamse regering.

Een dag later werkt Gorré (49) een ontspannen training af op het gortdroge beschuitgras in het André Kamperveenstadion. Behalve Hasselbaink doet ook Kelvin Leerdam mee aan het afronden op de goal. De oud-speler van Feyenoord en Vitesse werd deze maand Noord-Amerikaans kampioen met zijn club Seattle Sounders FC. Leerdam liet de officiële huldiging in Seattle aan zich voorbijgaan en meldde zich twee dagen later in Paramaribo. Hij hoopt dat de FIFA zijn papieren zo snel mogelijk goedkeurt zodat hij zijn debuut voor ‘Natio’, het Surinaams elftal, kan maken.

Lees ook deze reportage over het trainingskamp van Suriname in Nederland, afgelopen zomer

Pal tegenover het stadion zitten de studio’s van het populaire Radio 10. In zijn kantoortje bereidt nieuwslezer Giwani Zeggen de middaguitzending voor. Hij ‘kraakt’ zo hartstochtelijk voor Natio dat hij uit eigen beweging de promotie rond de thuiswedstrijden op zich heeft genomen.

Met het aanwezige talent komt Suriname een heel eind, zegt Zeggen, maar versterking uit Europa is broodnodig om op WK-niveau te komen: „Dan moeten we alleen wel kiezen voor spelers die hart hebben voor Suriname. Bovendien kun je de jongens die nu in de selectie zitten, niet klakkeloos passeren. Daarmee gooi je olie op het vuur voor tegenstanders van de dubbele nationaliteit.”

Volgens Zeggen is het zaak zorgvuldig te kijken welke spelers op technisch, tactisch en mentaal vlak een aanvulling betekenen voor de nationale ploeg waardoor het een écht Surinaams team blijft. „Dat is Gorré wel toevertrouwd. Vergeet niet dat hij zelf in precies dezelfde situatie heeft gezeten. In zijn toptijd [Gorré speelde in de jaren negentig voor Feyenoord en Ajax] werd hij net niet voor Oranje geselecteerd. Als er toen een sportpaspoort was geweest had hij gegarandeerd voor Suriname gekozen. Dean is in Paramaribo geboren en zijn ouders wonen er al jaren.”

Daags voor de 4-0 winst op Dominica geeft Gorré op zijn hotelkamer in de wijk Uitvlugt een deel van zijn strategie prijs. Hij is van plan geleidelijk buitenlandse profs in te passen. Desnoods één voor één. Omdat de FIFA-procedures soms een paar maanden in beslag nemen, maar ook omdat hij niemand voor het hoofd wil stoten. Zeker zijn huidige selectiespelers niet. „Ik ben nu anderhalf jaar in functie en dit is puur een kwestie van geduld en vertrouwen. Het duurde even voor ik de adviseurs op het hoogste regeringsniveau heb kunnen overtuigen. Maar als ik meteen mijn elftal omgooi, krijgen we het halve land over ons heen als we geen resultaten halen.”

Suriname in het hart

Het allerbelangrijkst vindt hij hoe graag de buitenlandse profs voor Suriname willen spelen. „Bij Hasselbaink en Leerdam zit Suriname in hun hart. Sinds hij voor Galatasaray speelt, vragen ze Ryan Donk voortdurend wanneer hij voor Turkije gaat spelen. Daar voelt hij niets voor. In zijn WK-droom komt hij uit voor Suriname.”

De aanpak van Gorré werkt vooralsnog prima. Door de 2-1 zege bij Nicaragua dinsdagnacht plaatst Suriname zich voor de Gold Cup. Uitblinker Hasselbaink is een van de doelpuntenmakers. De eerste WK-kwalificatiewedstrijd staat in september 2020 op het programma.