Recensie

Recensie Muziek

Mdou Moctar zoekt de magie van Nigerijnse psychrock

Touaregrock Mdou Moctar speelt een punk- en psychversie van touaregrock met veel ruimte voor freaky experimenten op de snaren.

Mdou Moctar tijdens het optreden in Paradiso.
Mdou Moctar tijdens het optreden in Paradiso. Foto Marc Prodanovic

Zijn eerste gitaar die hij tegen de wil van zijn ouders en de religieuze gemeenschap zelf bouwde, heeft hij al enkele jaren geleden ingeruild voor een stevig scheurende elektrische, linkshandig. Maar in de 32-jarige Mdou Moctar huist nog altijd die jongen die wil weten welke wonderlijke klanken er uit de snaren kunnen komen, of dat nou is op de scheiding van de woestijn en de stad, op een gitaar van afvalhout en fietsremkabels, of in Paradiso, volle bak versterkt met zijn eigen band om zich heen.

De snaar staat dan ook volledig centraal, want afgezien van Moctars zang is het muzikale decor verder behoorlijk onveranderlijk. De slaggitarist en bassist spelen dienend en de drummer lijkt maar een beat te kennen. Dat is in essentie het ritme van de onverharde weg die touaregrock kenmerkt, maar dan met iets minder zuurstof tussen de slagen en iets meer punk, vaak nog flink versneld ook.

Dat biedt alle ruimte aan het experimentele gitaarspel van Mdou Moctar. Zijn psychedelische zoektocht op de snaren begint met enkele zangerige, steeds weer herhaalde noten, die we kennen van bijvoorbeeld zijn landgenoot Bombino. Maar waar andere woestijnrockers rond die hypnotiserende klanken blijven cirkelen, zoekt Mdou Moctar de freaky magie van de psychrock op.

Regelmatig leidt dat ook tot soulvolle solo’s die zo uit een stadion in de jaren tachtig hadden kunnen komen. Terwijl drums en slaggitaar doorrammen, glijdt Moctar met vlakke hand langs de snaren, op zoek naar die ene plek op de hals. Als zijn hand daar stopt, spelen zijn vingers maten lang een herhaling van twee noten. Daar openbaart zich even Moctars versie van Prince, het personage dat hij speelde in de eerste speelfilm ooit gesproken in Tamashek, een Touareg-remake van de film Purple Rain, waarin hij de woestijn doorkruist op een paarse motor. Het podium van Paradiso is die woestijn, zijn gitaar is die motor.

Mdou Moctar speelt 21 november in Ekko in Utrecht en 22 november op Festival Explore the North in Leeuwarden.