Brieven

Brieven 20/11/2019

Onderwijs

Meer dan arbeidskracht

„Vermoedelijk zal het onderwijs dichter tegen de arbeidsmarkt aan komen te liggen”, schrijft Louise O. Fresco in haar column van 18 november (Maar welk onderwijs willen we?, 18/11). Mij lijkt dit weer een stap verder in de reductie van de mens tot arbeidskracht, ‘human resource’, en een verdere verwijdering van het ooit voorgespiegelde ideaal van de bevrijding van die mens dankzij de voortschrijdende techniek, die ons steeds meer werk uit handen zou nemen. In de voorafgaande alinea spreekt zij in dezelfde lijn van „de nostalgie naar Bildung”, alsof onderwijs in dienst van persoonlijke groei eigenlijk een achterhaald, enigszins sentimenteel idee zou zijn.

„Kunstmatige intelligentie en dataplatforms zullen sneller dan u denkt de samenleving beheersen”: alsof het een natuurverschijnsel is waaraan we willoos overgeleverd zijn – terwijl we ons juist dankzij die Bildung weerbaar kunnen maken, bewuster kunnen leven en ervoor kunnen zorgen dat wij de techniek beheersen in plaats van andersom.

Verdozing

Groene dozen

De verdozing van Nederland (Nog meer ‘grijze dozen’ in het groen van Tilburg, 19/11) is een probleem: het maakt van ons land een betonwoestijn. Deze ontwikkeling lijkt onvermijdelijk. Niettemin is er een oplossing: gebruik al die platte daken van de tientallen distributiecentra om mooie én groene daktuinen aan te leggen. Hiermee slaan we twee vliegen in een klap: economische groei en groenbehoud. Gemeenten kunnen de aanleg hiervan afdwingen als voorwaarde voor de vereiste vergunningen.

Maximumsnelheid (1)

Een beetje begrip svp

Marcel van Roosmalen stelt in zijn column Wat voor leven heb je als snel rijden zo belangrijk voor je is? (19/11) dat er iets aan de hand is met al wie naar het Malieveld trekt om te demonstreren tegen de aangekondigde snelheidsverlaging: of je hebt te weinig echte problemen, of je bent structureel boos op alles. Maar kan ik vragen om enig begrip? Wij wonen vlak bij Groningen. Daar is ons werk, maar we moeten voor het werk en voor de kinderen die in Amsterdam wonen regelmatig naar het westen. Dan maakt 130 of 100 km per uur best veel uit. Niet iedereen woont in of nabij de Randstad.

Maximumsnelheid (2)

400 doden minder

De VVD spreekt van „een crisis van een ongekende omvang” als ze het heeft over de snelheidsvermindering op de snelwegen. (Met stikstof beleeft Rutte ‘heftige crisis’, 14/11) „Het is verschrikkelijk”, aldus premier Rutte. Hierbij wordt voorbijgegaan aan het feit dat verlaagde snelheden leiden tot minder doden en ongelukken. Er zijn statistische indicaties dat een snelheid van 100 km per uur minder ongelukken en fijnstof veroorzaakt. Met als resultaat minstens vijftig doden en duizenden gewonden minder per jaar. Indien vanaf Rutte I reeds de „verschrikkelijke” snelheidsvermindering zou hebben plaatsgevonden, dan zouden, berekend over negen jaar VVD-bewind, minstens 400 doden bespaard zijn gebleven.

Wat is nou echt verschrikkelijk?

Zwarte Piet

Regenboogpieten

Nu de maan weer door de bomen schijnt en de Sint weer op haast miraculeuze wijze op diverse plaatsen in Nederland aan wal stapt, horen we helaas weer veel geraas. Ik denk dat we een aantal jaren geleden, toen ik zelf nog een hulpsint was, de oplossing al in handen hadden: de pakjesboot was door de regenboog gevaren, waardoor de pieten letterlijk alle kleuren van de regenboog hadden. Een bijzonder feestelijk gezicht waar verder niemand aanstoot aan hoeft te nemen. Dat dit niet helemaal strookt met de traditie, daar stoort de doelgroep zich absoluut niet aan.

Dus het advies aan Dieuwertje Blok, haar team en alle andere hulpen van de Sint: zoek een regenboog en maak voor eens en altijd een einde aan deze discussie.