Recensie

Recensie Film

‘Mi Vida’ overtuigt op alle fronten

Drama In ‘Mi Vida’ moet kapster Lou haar twijfel en onzekerheid te boven komen. Kiest ze er op 63-jarige leeftijd voor om haar dromen uit te laten komen, of niet?

Lou (Loes Luca, links) heeft het naar haar zin in het Spaanse Cádiz, maar haar dochter Barbara (Anniek Pheifer) wil dat ze terugkeert naar Nederland, in ‘Mi Vida’.
Lou (Loes Luca, links) heeft het naar haar zin in het Spaanse Cádiz, maar haar dochter Barbara (Anniek Pheifer) wil dat ze terugkeert naar Nederland, in ‘Mi Vida’. Foto Lucas van der Rhee

De Schiedamse kapster Lou (Loes Luca), weduwe en moeder van twee kinderen, besluit op haar 63ste naar de Spaanse havenstad Cádiz te reizen om er een taalcursus te volgen. Zij heeft goede herinneringen aan Cádiz, waar zij ooit met haar jonggestorven vader op vakantie was. Als ze uit de bus stapt, loopt ze onzeker rond. Haar desoriëntatie wordt door cameraman Richard van Oosterhout mooi weergegeven door de omgeving onscherp in beeld te brengen.

Die nadruk op focus werkt ook op scenarioniveau: Lou moet zichzelf weer in focus krijgen na een dienstbaar leven – aan man, werk en kinderen. Vergelijk deze scène met het slotbeeld en je ziet dat daar alles weer haarscherp is, zowel voor- als achtergrond.

Voor het zover is, krijgt Lou te maken met twijfel en onzekerheid. Daarbij draait het vooral om de cruciale vraag voor wie je uiteindelijk kiest, jezelf of je kinderen (en kleinkinderen)? Het subtiele script van Roos Ouwehand kiest daarbij niet voor de makkelijkste weg, maar laat genuanceerd zien hoe lastig het is om je eigen leven vorm te geven. Lou twijfelt of zij wel een goede moeder is (geweest) en haar kinderen oefenen, vooral uit eigenbelang, druk op haar uit om terug te keren naar Nederland.

Mi Vida is daarbij niet voorspelbaar. Als Lou het hof wordt gemaakt door een sympathieke Spanjaard, wijst zij hem af. Ook zien we hoe Lou haar borsten onderzoekt op knobbeltjes, nuchter realisme dat je zelden ziet in Nederlandse films.

Daarnaast draait Mi Vida om de groeiende vriendschap tussen Lou en haar Spaanse lerares Andrea (een mooie rol van Elvira Mínguez). Beiden staan voor de keuze hun verlangens en dromen uit te laten komen of niet.

Het is een gouden greep om Loes Luca de hoofdrol te laten spelen in Mi Vida. De actrice en kleinkunstenaar is meestal in bijrollen te zien en had voor het laatst een grote rol in de musical Ja zuster, nee zuster (Pieter Kramer, 2002), waarin ze zuster Klivia was.

Regisseur Norbert ter Hall werkte eerder met Luca bij de tv-serie Het schaep met de vijf pooten en liet Mi Vida speciaal voor haar schrijven. Het levert een ‘coming of old age’-film op die op alle fronten overtuigt.