Recensie

Recensie Film

‘Frozen II’ is een warrige ecofabel

Animatie De opvolger van de wereldwijde animatiehit ‘Frozen’ is een geforceerde film, met ingewikkelde plot en onwaarachtige emotie. Gelukkig is de film geen totaal fiasco.

Elsa, Anna en de rest moeten op expeditie om een oude vloek op te heffen in ‘Frozen II’.
Elsa, Anna en de rest moeten op expeditie om een oude vloek op te heffen in ‘Frozen II’. Foto Disney

Animatiehit Frozen brak in 2013 met talloze Disney-tradities. Niks liefde op het eerste gezicht: droomprins Hans van prinses Anna bleek een vuige ploert. In deze prinsessenfilm ging het over zusterliefde en zelfacceptatie. Verkrampte pogingen om de magische aard van Anna’s oudere zus Elsa te verbergen leidden tot vervreemding, isolement en algehele verkilling.

Frozen II zoekt naar net zo’n grandioze metafoor maar vindt die niet. Ditmaal schuilt er rot in het hart van het Scandinavische koninkrijk Arendelle. Op het eerste gezicht is alles daar nu pais en vree. Het volk accepteert zijn afwijkende ijskoningin Elsa, die haar superkracht – ijsproductie – inzet om geinige sneeuwballen en ijssculpturen te boetseren. Volksjongen Kristoff wil haar zusje, prinses Anna, ten huwelijk vragen, wat steeds misloopt. Rendier Sven en sneeuwpop Olaf hebben het druk met ‘comic relief’.

Lees ook: ‘Frozen’ nasynchroniseren: rennen, zingen en toveren met je stem

In een intro leren we al dat ooit iets heel ergs voorviel in het woud, dat daarna een verboden toverbos werd. Die vloek keert zich plots tegen Arendelle: de vier elementen houden verwoestend huis, het volk vlucht de heuvels in. Elsa, Anna en de rest moeten op expeditie naar het toverbos om de vloek op te heffen. Daar treffen ze verdwenen soldaten van Arendelle die oorlog voeren met een natuurvolk van rendierhouders. En vier elementen in de vorm van aardreus, waterpaard, tornado of vuursalamander. Er is ook een ‘vijfde element’, dat – zoals in Luc Bessons sf-film The Fifth Element – alles verenigt: natuur en mens, Zweed en Laplander.

Dat klinkt ingewikkeld en is dat ook: Frozen II blijkt een warrige ecofabel naar model van de Japanse animatiestudio Ghibli: de westerse beschaving sloeg de natuur uit het lood, een heldin moet het evenwicht herstellen want een apocalyps dreigt. Maar de onthullingen tijdens de queeste van Elsa en Anna variëren van bedacht tot deus ex machina, en Ghibli’s holisme en natuurmystiek verworden bij Disney tot kinderachtige platitudes.

Het blijkt ook een slecht idee de emotionele dynamiek van deel één integraal te handhaven. Prinses Anna, toen afgesneden van haar geliefde Elsa, is nu zo vastberaden haar zuster bij te staan dat hun relatie wat obsessief en klef oogt. Anna’s minnaar Kristoff is als afgewezen minnaar vijfde wiel aan de wagen; de film had prima zonder hem gekund.

Lees ook Voor ouders is er geen ontkomen aan: elk meisje wil Elsa zijn

Frozen II is een geforceerde film, maar geen totaal fiasco. De herfstbossen en wintertaferelen zijn een lust voor het oog, de actie windt bij vlagen op en men galmt uit volle borst liedjes die het niveau ‘Let it go-oh!’ benaderen. Maar dat zijn losse momenten in een stroef verhaal vol onwaarachtige, stroperige emotie. Tip voor Disney: zou het geen idee zijn om een dooie gewoon eens dood te laten blijven? Dat werkte voor Bambi.