Recensie

Recensie Theater

Sara Kroos is lichter dan ooit

In haar nieuwste show put Sara Kroos nog steeds uit haar dagelijks leven waarin ze geplaagd wordt door depressies, maar zo zwaar als het was is het niet meer. En dat is, ook voor het publiek, best aangenaam.

Sara Kroos in haar nieuwe show ‘Verte’.
Sara Kroos in haar nieuwe show ‘Verte’.

Twee shows geleden moest Sara Kroos haar tournee staken vanwege oververmoeidheid en in haar vorige show ging het vooral over haar ziekte: depressie. Verte is juist licht op de voeten, Kroos schuwt het onderwerp depressie niet, maar het voelt niet meer zo loodzwaar. „Vriendinnen hebben moeite met ouder worden, ik niet. Ik ben 38 en hoe ouder ik word, hoe dichter ik bij een natuurlijke doodsoorzaak kom.”

Verte is niet zwaar, wel hyperpersoonlijk. Haar gewone dagelijkse leven is als altijd een bron van inspiratie. Nu ja, ‘gewone’: Kroos is getrouwd met een vrouw (‘de Aziaat’) en heeft een dochter van 16 die ze niet zelf gebaard heeft, wat betekent dat ze keer op keer bij de douane uit de rij gepikt wordt. Door haar exclusiviteit, ook vanwege die angststoornissen, zal ze altijd een buitenbeentje blijven, maar inmiddels is ook dát geaccepteerd.

Dit maakt de voorstelling Verte niet saai, verre van dat. In het begin moet ze op stoom komen, maar gaandeweg rolt er een prachtige avond uit waarin ze ieder onderwerp mooi subtiel met elkaar verknoopt. Dat gebeurt met dynamische liedjes, knap van taal en compositie, en een verhaal dat steeds leidt naar één onderwerp: er wel of niet bij horen en vooral jezelf voortdurend de maat nemen. „Altijd die strenge douane in je hoofd”, noemt ze het. Het verhaal van haar moeder die „haar gatje met een gereformeerd washandje met groene zeep waste” en haar dochter vol zelfvertrouwen die op een familiefeestje een dikke joint rolt en die zonder schaamte naast haar oprookt. Zo kan het dus ook, denkt Kroos, die meer dan ooit het adagium ‘schijt aan de buren, het is toch pokkenweer’ huldigt.