Jari benaderde jonge jongens als ‘Kimmie’

Wie: Jari (21)

Kwestie: Dreigde naaktfoto’s van minderjarigen openbaar te maken. Vervaardigen kinderporno.

Waar: Rechtbank Midden-Nederland (Lelystad)

De Zitting

De verdachte is een slanke man met donker haar en een bleek gezicht. Hij draagt een gouden horloge en gouden ringen. Hoewel hij formeel volwassen is (21), spreekt de voorzitter van de rechtbank hem aan bij zijn voornaam Jari en tutoyeert hij hem.

Jari heeft bij de politie vrijwel alles bekend wat hem ten laste is gelegd. Rond zijn vijftiende, zestiende, nadat zijn verkering eindigde, begon hij te onderzoeken „wie Jari was”, vertelt hij aan de drie rechters van de meervoudige kamer in Lelystad. Misschien wel iemand met een biseksuele geaardheid. Op chatsites legde hij contact met jongens die (soms veel) jonger waren. Toen hij merkte dat de meeste van hen liever contact met een meisje wilden, deed hij zich voor als ‘Daphnelove6’ of ‘Kimmie’.

In chatsessies wist hij een aantal jongens te verleiden een naaktfoto te sturen, waarvan hij screenshots maakte. Toen hij daarna meer wilde en dreigde de foto’s openbaar te maken, stapten enkele jongens naar hun ouders. Eén van de jongens met wie de verdachte chatte, was 12. Jari schrikt er zelf ook van, zegt hij tegen de rechtbank, als hij zich realiseert dat hij zelf toen ouder dan 18 was.

Lees ook: het gevaar van de geïsoleerde pedoseksueel

Omdat hij heeft bekend en er chatgesprekken (en grote hoeveelheden kinderporno) zijn gevonden, gaat het tijdens de zitting niet lang over bewijs. Wel over de vraag welke straf hij moet krijgen. Want: zit hier een jonge man die in tijdelijke verwarring in zijn late adolescentie al experimenterend grenzen over is gegaan? Hij heeft geen strafblad. Of zit hier iemand met een pedofiele geaardheid, die er bovendien genoegen in schept macht over anderen te hebben? Jari zegt dat het „prettig voelde” andere jongens „iets te kunnen laten doen”. Thuis had hij „nergens controle over, hier wel”.

Volgens een psycholoog en een psychiater heeft Jari een ziekelijke parafiele stoornis (afwijkende seksuele voorkeur) en is zijn „gehechtheid verstoord”, onder meer door een onveilige thuissituatie. Zijn ouders hadden eigen problemen en Jari kreeg thuis, volgens één van de rechters, „geen ruimte om zichzelf te zijn”. Zijn ouders noemden hem „watje” of „homootje”. Deskundigen vinden hem maar deels toerekeningsvatbaar. Uit risicotaxaties komt naar voren dat de kans op herhaling groot is. Op het moment van de zitting krijgt hij intensieve therapie en woont hij in een begeleidwonenproject.

De verdachte zoekt nog uit of hij blijvend op tieners valt

De vraag is hoe zijn seksuele voorkeur zich zal ontwikkelen. Groeit de leeftijd van jongens op wie hij valt mee met zijn eigen leeftijd of is hij iemand die een seksuele voorkeur zal blijven houden voor 12 tot 18-jarigen? Zelf zegt de verdachte dat hij niet op jonge kinderen valt, maar dat „we nog uitzoeken” of hij blijvend op tieners valt. Op de achterste rij in de zaal zit zijn huidige geliefde, hij is recent 18 geworden.

Tijdens de rechtszaak presenteert de verdachte zich als een voorbeeldige patiënt die behandeling wil. Maar tussen hem en zijn behandelaars hebben zich conflicten voorgedaan. Hij werkte niet steeds goed mee. In een reclasseringsrapport van een jaar geleden wordt Jari omschreven als „calculerend en niet empathisch”. Een reclasseringsmedewerker, die Jari sinds juni kent, ziet in hem echter iemand „die kritisch naar zichzelf kijkt” en meewerkt. De officier van justitie zegt ook dat „een ontwikkeling op gang lijkt te zijn gebracht”. Tegelijk constateert zij dat de verdachte „nog een lange weg te gaan heeft”. Daarom eist ze tbs met voorwaarden in plaats van een deels voorwaardelijke straf met reclasseringstoezicht. „Ik wil voorkomen dat deze verdachte, als het tegenzit, denkt; ik ga de celstraf wel uitzitten.”

Jari wil „vanwege het stigma” liever geen tbs, legt zijn advocaat uit. Bovendien is hij first offender en dan wordt niet vaak tbs opgelegd. Deze vorm kan negen jaar duren. De rechtbank vindt de kans op herhaling te groot om géén tbs op te leggen. Ook zijn de feiten zo ernstig dat gevangenisstraf nodig is. Maar omdat de prioriteit ligt bij behandelen, krijgt de celstraf de lengte van het voorarrest , 105 dagen. Bij de straf hoort een waslijst aan voorwaarden, zoals een verbod om naar het buitenland te reizen en een verbod op contact leggen met jongeren. Ook moet Jari een recente foto van zichzelf verschaffen, die gebruikt kan worden bij opsporing na ongeoorloofde afwezigheid.